Theatergezelschap gespecialiseerd in lange impro, cursussen en voorstellingen in Deventer.
Een Nederlands verhaal met Molukse roots. Over spijt, dienen voor je vaderland en tradities. Een verhaal voor gevorderden met drie geheimen per personage. Wij speelden dit verhaal tijdens de voorstelling in Tamarinde.
Scar tissue – Red Hot Chillipeppers
Jullie zijn broer en zus, waarbij jij Kevin het nakomertje bent. Jullie moeder was manisch depressief, wat bij jullie beide voor littekens heeft gezorgd. Jullie vader is na de geboorte van Kevin met de noorderzon vertrokken.
Esther jij moest al vroeg de rol van moeder op je nemen, terwijl jullie beide geen goed voorbeeld van een moeder hadden. Dit maakte van jou een zelfstandige, iets eenzame vrouw.
Kevin jij voelde je altijd bemoederd maar bent aan de andere kant ook onzeker. Jullie hebben een week geleden jullie moeder begraven en zijn vandaag het huis van jullie moeder aan het leeghalen. Jullie proberen wat af te spreken om elkaar te blijven zien, wat leidt tot een verhit gesprek omdat Esther direct in de regelstand gaat terwijl ze vergeet dat jij, Kevin, ook volwassen bent.
Troy – Sinéad O’ Conner
Jullie zijn een stel met ups maar ook veel downs. Afgelopen week is het meermalen verkeerd gegaan. Slaande ruzie, schreeuwen, spullen gooien en het weer goed maken. Jullie zoon Bram heeft daar veel last van. Hij hoort jullie ruzies en trekt zich steeds meer terug. Eergisteren echter sprong
Bram tussen jullie in om jullie uit elkaar te halen. Hij kreeg helaas rake klappen. Jullie schrokken beide hier zo van dat de ruzie voorbij was. Echter heeft jeugdzorg, die al lang betrokken is bij jullie gezin, besloten dat Bram voor nu uit huis geplaatst wordt. Hij is een uur geleden opgehaald, jullie proberen te beseffen wat er nu gebeurt is.
Jullie zijn de elite eenheid van de Nederlandse politie. En jullie zijn succesvol. Drie jaar geleden hebben jullie de beruchte seriemoordenaar de Schim opgepakt. Uiteindelijk heeft de Schim 3 van de negen moorden bekend, maar het bewijs was overtuigend en sluitend.
Uncharted – Kensington
Jullie zijn de ouders van een kind van vijftien. Jullie kind is betrokken bij een enkelzijdig ongeval. Samen met twee vrienden zijn zij gaan joyriden met jullie auto en zijn tegen een boom gereden. Jullie zoon is overleden.
Gisteren kwamen twee politieagenten aan de deur om het nieuws te brengen. Jullie zoon was een wildebras en een van jullie wilde hem met strikte en duidelijke regels op het juiste pad houden terwijl de andere meer geloofde om hem het vertrouwen te geven. Beide manieren leken weinig uit te maken.
Terwijl jullie het verdriet nog binnen moeten laten komen kunnen jullie de mening van jullie dorpsgenoten al bijna horen. Hoe zit dat met de opvoeding enz enz. Eén van jullie laat net de politie uit die vandaag weer langs kwamen om te vertellen dat jullie zoon achter het stuur zat.
Jullie zijn een verbond van weldoeners met de mogelijkheid om een lichaam over te nemen en een tijd te gebruiken, daarna ga je door naar de volgende klus of naar jullie basis. Zelf zijn jullie onsterfelijk.
Jullie krijgen opdrachten van jullie voorman om de mensheid vooruit te helpen -stapje voor stapje- anders zou de mensheid de kennis niet aan kunnen. Jullie worden steeds naar verschillende tijdvakken gestuurd die gekenmerkt worden door ziekte en verderf.
Moeder heeft altijd hard gewerkt verschillende schoonmaak baantjes productievermogen, enz. Alles zodat de kinderen het beter hadden.
Dochter, jij kon goed leren en hebt snel carrière gemaakt. Je bent je moeder dankbaar maar je merkt ook dat je in je nieuwe werk niet praat over je moeder omdat je je schaamt over haar afkomst
Twee collega’s die in de zorg werken. Jullie werken al 8 jaar samen. De ene is de leermeester van de ander geweest. Beide waarderen elkaar omdat ze in verschillende situaties goed samen hebben gewerkt en moeilijke klussen hebben geklaard. De ene heeft alles al mee gemaakt en ziet nieuwe ontwikkelingen niet zitten, hij werkt ze tegen en geeft er op af.
De ander wil zich en de werkomgeving verder ontwikkelen en begint zich steeds vaker te ergeren aan de vastgeroeste collega.
Je rijdt op herfstachtige dag over de landweg, de wind blaast de rood bruine blaadjes op het raam van je auto, her en der rijd je door de modder. Vroeger reden jullie hier met een rotgang over deze wegen, honderd was geen uitzondering. Nu rijd je langzaam ook al zou je harder willen het gaat niet, je zit namelijk al een tijdje achter een tractor. Na wat een eeuwigheid lijkt slaat die rechtsaf en zie je de kerk van Rietmolen opdoemen. Jij slaat rechtsaf richting het ouderlijk huis van Ziggy.
Eens per maand komt de bende van Rietmolen nog bij elkaar. Ten minste degene die kunnen. Jullie zijn een bende omdat het altijd een zooitje was als jullie in de keet van Ziggy bij elkaar kwamen. Elk weekend was zuipen, lallen en af en toe een blow. Nu zijn jullie volwassen, maar het is traditie geworden om samen te komen om te drinken, te kaarten en te kletsen. Steeds vaker herhalen jullie verhalen uit jullie jonge jaren. Maar wat weten jullie eigenlijk over elkaars leven nu?
Daar zitten jullie dan, in een stacaravan op een lege camping in Zwitserland. Tussen jullie in de doos met juwelen van onschatbare waarde die uit het Louvre zijn gestolen. Jullie hadden het idee al 2 jaar, maar eigenlijk kon je nooit denken aan de tijd ná de roof. Maar nu is het dan zover en het is gewoon gelukt. Voldoening en ongeloof vechten om aandacht Lees verder “Het Louvre”