auteur: Adinda

Nynke, jouw puberzoon is jaren geleden om het leven gekomen door een ontgroening die vreselijk mis ging. De rechtszaak die hierop volgde liep helaas niet op een straf uit voor het studentencorps, door gebrek aan bewijs. Je kunt maar met moeite je leven op de rit krijgen nu jouw enige kind er niet meer is.

Tot er op een dag aangebeld wordt door Adinda. destijds hoofd van studentencorps en meest ijzige van allemaal. Nu staat ze hier met een boodschap.

Persoon 1 en Persoon 2, jullie zijn allebei nonnen in een orthodox katholiek klooster.

Persoon 2, jij bent hier als kind zijnde al gekomen en Persoon 1, jij woont nu een jaar in het klooster. Jullie leven sober en houden een ritme aan van 8 uur werken, 8 uur bidden en zingen en 8 uur rust.

Persoon 1, Persoon 2 is jouw mentor en heeft jou al sinds het begin van je komst onder haar hoede genomen. Jullie hebben wekelijk mentor momentjes waarin jullie vrij zijn om zonder het oog van God te kunnen spreken. In jullie vorige mentormomentje kreeg jij het gevoel dat Persoon 2 hier als kind zijnde niet in vrije keus is gekomen. Hoewel de mentormomentjes vooral op jou gericht zijn, besluit jij bij aankomend mentormoment Persoon 2 hier eens naar te vragen.

Persoon 1, jouw moeder heeft je voor de coronacrisis opgesloten in de hoop dat jij geen corona zou krijgen. Je zit hier nu al twee jaar en het heeft gewerkt: tot op heden heb jij geen corona gekregen. Maar ja, je leven is afschuwelijk. Je had lang niemand gezien totdat Persoon 2 daar in eens onder aan je toren staat.

Persoon 2, jij komt sinds die ene ontmoeting elke dag even langs. Jullie zijn dol op elkaar en fantaseren geregeld over een leven samen wanneer Corona weg is. Persoon 2, je probeert Persoon 1 al een tijd te overtuigen om los te breken uit de toren. Je wil graag nu al een leven met haar starten.

Wat Persoon 1 alleen niet weet is dat jij niet gevaccineerd bent.

Jullie waren tot 4 jaar terug een gelukkig stel samen, maar kort na de geboorte van jullie zoon verbraken jullie de relatie van bijna 10 jaar. Jullie houden, omwille van jullie zoon, contact en dat gaat zo goed dat jullie erg vriendschappelijk met elkaar omgaan. Voor jullie zoon van 5 is dat best verwarrend, want als jullie zo goed met elkaar overweg kunnen, waarom kunnen jullie dan niet echt samen zijn? Om hem een plezier te doen zijn jullie voor zijn lange zeuren gezwicht en zijn jullie op een nieuwe date gegaan samen.

Eerlijk is eerlijk, hij heeft wel echt zijn best gedaan om iets leuks voor jullie uit te zoeken. En terwijl de avond vordert realiseert een van jullie zich dat het weer voelt als van ouds, inclusief vlinders in de buik.

Patrick, jij wilde terug de tijd in reizen om een echt piratenschip te zien. Maar je hebt je vergist in de locatie waar je terecht zou komen. Je bent per ongeluk in het zinkende piratenschip van kapitein Woeste Wouter terecht gekomen. Omdat jij kan zwemmen heb je hem en jezelf in veiligheid gebracht en naar een onbewoond eiland gebracht.

Wouter, jij hebt gezien dat Patrick vanuit het niets verscheen, toen verloor jij het bewust zijn en nu bevinden jullie je op het eiland waar jij net een grote schat hebt verstopt. Dit kan niet anders dan hekserij zijn. Aan de ene kant wil je antwoorden, aan de andere kant ben je ook doodsbang voor deze man.

Jullie vader is een half jaar geleden overleden. Hij was een markant en excentriek figuur. Hij stond een beetje bekend als de dorpsgek, al was iedereen dol op hem.

Jullie stonden beiden duidelijk in zijn schaduw en moeten dan ook nu een beetje wennen aan het licht. Doordat jullie vader zoveel aandacht opeiste hebben jullie nooit veel aandacht voor elkaar gehad.

De laatste tijd hebben jullie meer gesprekken gevoerd dan ooit tevoren. Jullie moeten ook wel, want er is genoeg wat uitgezocht moet worden. Jullie doen het stap voor stap.

Vandaag is zijn verzameling kittige theekopjes aan de beurt.