Locatie De krappe, ronde woonkamer van de vuurtoren ‘Vlielands Hoop’. De ruimte is functioneel en verweerd. Een krakende houten tafel, drie verschillende stoelen, een klein keukenblok en een raam dat uitkijkt op de woeste, donkere zee. Via de achterkamer kom je bij de steile, metalen wenteltrap die leidt naar boven, naar de lantaarnkamer.
Lees verder “De Laatste Wacht”
Restaurant Intermedi staat voor puur eten en genieten in een eenvoudige ambiance. Oprichters Caspar en Alina, broer en zus, hebben dit concept in twintig jaar tijd eigenhandig vormgegeven; van experimenteren in eigen keuken tot het charmante restaurant van nu. Sinds 2013 worden jullie bijgestaan door souschef Koert. Samen hebben jullie toegewerkt naar die ene trofee: een Michelin-ster. In 2018 was het zo ver! Deze eer koesteren jullie tot op de dag van vandaag.
Lees verder “Intermedi”
A en B, dit is jullie vierde trainingsweek in Estland, als vrijwilliger vanuit Nederland in het vrijwilligersleger van Estland. De training is hard, vet en jullie weten dat jullie hier op je plek zijn.
Gisteren hadden jullie een dag voor jezelf. Geen training of appèl. Rondlopen, praten met jullie Estse collega’s, genieten. Genieten van hún wodka. En ijswakken.
A, jij bent meerdere keren een ijswak in gesprongen om daarna op te warmen in het stookhok. Je bent hierheen meegegaan om B, om jullie eeuwenoude vriendschap, en nu je weet dat je tot het uiterste zal gaan om Europa te verdedigen..
B, tot gisteren wist je zeker dat je de juiste beslissing had genomen door samen met A hierheen te komen. Nu weet je het niet meer. A zie je smetteloos opgaan in de groep van vechters, en jij staat er buiten. Je denkt er over om na de training definitief terug te gaan naar Nederland, maar die koppijn, die enorme koppijn na de kutwodka van gister…
Het is weer bijna zover. Over twee uur vindt de jaarlijkse straat BBQ plaats. Ieder jaar organiseren vier buren het jaarlijks terugkerend feestje. Het organisatiecomité van dit jaar bestaat uit Jantien, Jim, Jochem en Joke.
Lees verder “De straat BBQ”
A, jij bent schrijver van beroep. Je timmert leuk aan de weg, doet t al jaren goed met fictie en soms wat non-fictie. Geen Literatuurprijs of knallende verkoopcijfers, en juist daarmee ben jij wel content. Zo kan jij creeeren zoals het uit jouw brein stroomt. Dat werkt, meestal.
B, jij schrijft dag-in, dag-uit je dagboek vol. Al jaren giet jij jouw zieleroerselen in dat ene cachet. Vorige week is er bij jou ingebroken. Je trof jouw huis kaal aan, alles weg. Erger dan dat; jouw schrijfboek was weg. (Dag boek)
A en B, als een soort ouder en kind zijn jullie al jaren het hart van DE SCHRIJVERSvereniging van Deventer. A’s gerenomeerdheid en B’s drive binden deze fanatieke club schrijvers. Vanavond moeten jullie een plan maken voor een televisieuitzending bij Eus’boekenclub in ‘t Burgerweeshuis.
Vandaag maken jullie kennis met vier personen die ieder nauw verbonden zijn met dit innovatieve bedrijf. Mag ik jullie voorstellen aan:
- Marge, de directeur van Ergo-Care (Adinda)
- Mo, het brein achter alle nieuwe technieken hier (Patrick)
- Sjoerd, klant van het eerste uur (Kevin)
- Jonah, rechterhand van de baas en neefje (Christian)
Lees verder “Juffrouw Jannies schoenen”
Daughters – John Mayer
Ouder en dochter. Jullie zijn net een week terug van avontuurlijke 3 weken Vietnam, waarin jullie samen hebben geraft, gehiket en zelfs een bungeejump hebben gedaan. Kind, het was onwijs gaaf om zo drie weken met je ouder op stap te zijn. Je had nooit geweten dat die zo avontuurlijk was! Behalve wanneer je je bezeerde, dan kwam die verstikkende zorgzaamheid weer naar voren.
Ouder, deze vakantie heeft jou tot een nieuw inzicht geleid; je hebt de afgelopen tijd een besluit genomen, iets wat je nu dolgraag met je dochter wil delen.
Kind, jij hebt zojuist bij binnenkomst je schouder tegen de deurpost gestoten
Jullie, A en B, zijn in de ogen van familie en vrienden het toonbeeld van een goede relatie. Maar A, al wil je het niet toegeven, je maakt je erg zorgen over de hoeveelheid pakketjes die de laatste anderhalf jaar voor B worden afgegeven.
Jullie kiezen vandaag samen het definitieve boeket voor jullie bruiloft van volgende week.
Xxx en Yyy, jullie zijn vanaf jullie kinderjaren dikke maatjes. En sinds een aantal jaar bezoeken jullie samen Xxx’s super lieve opa. Dus ook vandaag. En vandaag zit hij weer op zijn praatstoel. Dit keer een verhaal over dat hij ooit een kraak heeft gezet (ja, ja, natuurlijk) en dat hij het geld van toen én de buitgemaakte juwelen nog altijd achterin het onderste laadje van de servieskast heeft liggen.
Hoogste tijd voor koffie en gebak. Jullie zijn de keuken in gegaan om verse koffie en gebak te pakken én natuurlijk om ff te grinniken om dit nieuwe verhaal.
Terug in opa’s huiskamer zit opa daar stil en grauw in zijn stoel naast de kast. Yyy, jij hebt zojuist opa’s pols gevoeld. Niks, die man is dood. Jullie kijken elkaar aan en denken hetzelfde: was zijn kraakverhaal een laatste biecht?
Ja lekker, daar sta je dan Xx, met je gepakte koffers op “Deventer Centraal”. Op weg naar je droombestemming. En zojuist is er omgeroepen dat er geen enkele trein meer rijdt door de opkomende storm. Niks. Code oranje. Flink geïrriteerd been je af op de eerste geüniformeerde perronist die je ziet om je verhaal te halen.
Yy, als NS-perronist heb je het vandaag wel helemaal gehad. Al die reizigers die niet het nieuws volgen en jou vervolgens de huid vol schelden nu echt de treinen niet meer rijden. Duh, KNMI en NS hebben hier ruim bijtijds voor gewaarschuwd. Tig keer. Aargh, nu komt er weer zo’n opgefokte idioot op je af.
Xx, je gaat wijdbeens voor die blonde NS-dame staan om los te gaan. En dán herken je haar. Zij was jouw eerste liefde. Middelbare school.
Yy, je ziet deze klant op je af komen. En je ziet… Oh nee, nee, niet díe gast, die ken je nog van vroegguh…
