Xxx en Yyy, jullie zijn vanaf jullie kinderjaren dikke maatjes. En sinds een aantal jaar bezoeken jullie samen Xxx’s super lieve opa. Dus ook vandaag. En vandaag zit hij weer op zijn praatstoel. Dit keer een verhaal over dat hij ooit een kraak heeft gezet (ja, ja, natuurlijk) en dat hij het geld van toen én de buitgemaakte juwelen nog altijd achterin het onderste laadje van de servieskast heeft liggen.
Hoogste tijd voor koffie en gebak. Jullie zijn de keuken in gegaan om verse koffie en gebak te pakken én natuurlijk om ff te grinniken om dit nieuwe verhaal.
Terug in opa’s huiskamer zit opa daar stil en grauw in zijn stoel naast de kast. Yyy, jij hebt zojuist opa’s pols gevoeld. Niks, die man is dood. Jullie kijken elkaar aan en denken hetzelfde: was zijn kraakverhaal een laatste biecht?
Eén kopje koffie – VOF De Kunst
Dames, het zwarte goud stroomt jullie beide door de aderen. Jullie zijn dé stoere dames in het mannenbolwerk van de koffiehandel.
Dieke, jij reist je hele leven al over de wereld op zoek naar de beste koffiebonen, de beste plantages en de beste omstandigheden voor de koffieboeren. Jij maakt je daardoor al lang hard voor betere prijzen en leefomstandigheden voor de koffieboeren en hun dorpen.
Lotte, jij bent de drijvende kracht achter de massale import van koffie naar Europa. Iedere handelaar of importeur moet langs jou. Jij bent echt een gewiekste zakenvrouw.
Jullie twee spreken elkaar geregeld 1-op-1. Zeker nu de koffieprijzen door het plafond gaan, willen jullie samen bomen over oplossingen en alternatieven.
Dieke, jij bent net terug van werkbezoeken in Costa Rica en hebt daar een aanbod gekregen dat je niet mag/ durft te negeren.
Jullie spreken elkaar hier net na Dieke’s reis naar Costa Rica.
Ja lekker, daar sta je dan Xx, met je gepakte koffers op “Deventer Centraal”. Op weg naar je droombestemming. En zojuist is er omgeroepen dat er geen enkele trein meer rijdt door de opkomende storm. Niks. Code oranje. Flink geïrriteerd been je af op de eerste geüniformeerde perronist die je ziet om je verhaal te halen.
Yy, als NS-perronist heb je het vandaag wel helemaal gehad. Al die reizigers die niet het nieuws volgen en jou vervolgens de huid vol schelden nu echt de treinen niet meer rijden. Duh, KNMI en NS hebben hier ruim bijtijds voor gewaarschuwd. Tig keer. Aargh, nu komt er weer zo’n opgefokte idioot op je af.
Xx, je gaat wijdbeens voor die blonde NS-dame staan om los te gaan. En dán herken je haar. Zij was jouw eerste liefde. Middelbare school.
Yy, je ziet deze klant op je af komen. En je ziet… Oh nee, nee, niet díe gast, die ken je nog van vroegguh…
Over twee uur is het zo ver: de wereldpremière van de veelbesproken, controversiële opera over de Jappenkampen. De première vindt plaats in Tokyo. De componist is een wereldberoemde Japanner die juist het Nederlandse Symfonie Orkest (NSO) heeft gevraagd om de uitvoering voor haar rekening te nemen. Samen met Dé Japanse opera. Iedereen weet dat het onderwerp gevoelig ligt voor zowel Nederlanders als Japanners. De verwachting zijn dan ook hooggespannen, omdat de componist wereldfaam geniet.
Lees verder “Ik ben (bet)er!”
Daar zitten jullie dan, in een stacaravan op een lege camping in Zwitserland. Tussen jullie in de doos met juwelen van onschatbare waarde die uit het Louvre zijn gestolen. Jullie hadden het idee al 2 jaar, maar eigenlijk kon je nooit denken aan de tijd ná de roof. Maar nu is het dan zover en het is gewoon gelukt. Voldoening en ongeloof vechten om aandacht Lees verder “Het Louvre”
X en Y, jullie werken al twintig jaar samen bij de bieb. Vorige week is bekend geworden dat een deel van de personeelsdossiers van de bibliotheek zijn gehacked.
X, als techneut weet jij hier meer van.
Y, jij bent een van de gedupeerde collega’s waarvan alle gegevens op straat ligt.
A, jij bent schrijver van beroep. Je timmert leuk aan de weg, doet t al jaren goed met fictie en soms wat non-fictie. Geen Literatuurprijs of knallende verkoopcijfers, en juist daarmee ben jij wel content. Zo kan jij creeeren zoals het uit jouw brein stroomt. Dat werkt, meestal.
B, jij schrijft dag-in, dag-uit je dagboek vol. Al jaren giet jij jouw zieleroerselen in dat ene cachet. Vorige week is er bij jou ingebroken. Je trof jouw huis kaal aan, alles weg. Erger dan dat; jouw schrijfboek was weg. (Dag boek)
A en B, als een soort ouder en kind zijn jullie al jaren het hart van DE SCHRIJVERSvereniging van Deventer. A’s gerenomeerdheid en B’s drive binden deze fanatieke club schrijvers. Vanavond moeten jullie een plan maken voor een televisieuitzending bij Eus’boekenclub in ‘t Burgerweeshuis.
Restaurant Intermedi staat voor puur eten en genieten in een eenvoudige ambiance. Oprichters Caspar en Alina, broer en zus, hebben dit concept in twintig jaar tijd eigenhandig vormgegeven; van experimenteren in eigen keuken tot het charmante restaurant van nu. Sinds 2013 worden jullie bijgestaan door souschef Koert. Samen hebben jullie toegewerkt naar die ene trofee: een Michelin-ster. In 2018 was het zo ver! Deze eer koesteren jullie tot op de dag van vandaag.
Lees verder “Intermedi”
Het zijn steeds hardere tijden voor de gedrukte media. Er komen regelmatig nieuwe glossybladen bij die het niet langer dan twee/drie jaar volhouden. In de serieuzere, opiniërende media is het nog moeilijker om onderscheidend te blijven, bij-de-tijd en niet ingehaald te worden door allerlei online initiatieven. Het ene na het andere blad valt om. Online fora lijken de strijd te gaan winnen.
Lees verder “Van de redactie”
De Buurtsuper – Andre van Duin
B en D, twee weken geleden hebben jullie elkaar ontmoet in de laatste overnachtingshut van een trektocht in de Alpen, beide met gezin. In zo’n overnachtingshut is het regel om elkaar te helpen “er door te komen”, dus waar mogelijk samen koken, boel opruimen en voorbereiden voor de volgende tocht.
B, jij bent een routineer, jouw ervaring en discipline heb jij dan ook goed doorgegeven aan de rest van je gezin.
D, dit was een impulsreis van jullie drie, vol passie (letterlijk) en nieuwe ervaringen om jullie leven heel rijk te maken.
Het vertrek van beide gezinnen voor de laatste etappe vanaf de laatste trekhut zullen jullie nooit vergeten.
D en B, het is nu twee weken later. En jullie lopen elkaar letterlijk tegen het lijf in jullie eigen – dezelfde – buurtsuper.
