EM, jij bent goed in je werk en hebt het ver geschopt. Het lijkt je allemaal aan te komen waaien; daar geniet je flink van en maak je ook goed gebruik van.
DT, jij bent er eentje van 12-steden, 13-ongelukken. Gelukkig heb jij een financieel sterke basis door jouw familie. Los van al jouw fiasco’s weet jij je altijd te presenteren als een zelfbewuste, sterke persoon. Met groot succes.
DT en EM, jullie mogen elkaar zeker niet; wel hebben jullie al jaren een lucratief bondje. Dat legt jullie geen windeieren. Tot nu toe. DT, terwijl jij vandaag een groots succes viert, heb jij EM, een heel dom gebaar gemaakt. Online word je afgemaakt. En juist in de periode kan jij DT niet ontwijken.
(Jullie staan nu heel even op de enige plek van rust, naast elkaar.)
Persoon 1 (vader/moeder): in de vroege jaren tachtig was jij universitair onderzoeker in West-Duitsland. Op een dag hebben je partner en jij jullie kinderen halsoverkop meegenomen naar Oost-Duitsland, onder het mom van een dodelijk zieke oma. Bij het tankstation op de weg naar Berlijn bleken er echter Stasi-agenten te wachten en vertelden jullie het echte verhaal: jij was voor de DDR. Omdat jullie op het punt stonden gearresteerd te worden, zijn jullie naar Oost-Duitsland gevlucht.
Persoon twee (kind): jouw broer/zus was meerderjarig en kon dus op eigen houtje terug naar de BRD. Jij moest echter blijven en werd met je ouders DDR-burger. Je ouders beloofden je dat het daar het paradijs was, maar al snel realiseerde je, dat niets minder waar was. Je weet niet of je ouders hetzelfde dachten.
Lees verder “Heilstaat”
Another day in paradise van Phil Collins
Janne, jij bent slachtoffer geworden van de toeslagenaffaire. Je bent hierdoor je huis kwijt geraakt. Je bent erachter gekomen dat er ook bij jou sprake is geweest van disciminatie; de behandelende ambtenaar schatte je als risico in vanwege je achternaam: Ivanov. Je hebt een gesprek aangevraagd met de ambtenaar die jouw dossier behandelde.
Christian, jij bent die ambtenaar. Je moet op je werk natuurlijk objectief blijven maar zit redelijk diep in de fabeltjes fuik voor Russische conspiracies. Je bent ervan overtuigd dat dit geen invloed heeft gehad in jouw beslissing om Janne als risico aan te melden, dat ligt totaal niet aan jou, maar wel aan het feit dat ze Russisch is.
Persoon 1, jouw moeder heeft je voor de coronacrisis opgesloten in de hoop dat jij geen corona zou krijgen. Je zit hier nu al twee jaar en het heeft gewerkt: tot op heden heb jij geen corona gekregen. Maar ja, je leven is afschuwelijk. Je had lang niemand gezien totdat Persoon 2 daar in eens onder aan je toren staat.
Persoon 2, jij komt sinds die ene ontmoeting elke dag even langs. Jullie zijn dol op elkaar en fantaseren geregeld over een leven samen wanneer Corona weg is. Persoon 2, je probeert Persoon 1 al een tijd te overtuigen om los te breken uit de toren. Je wil graag nu al een leven met haar starten.
Wat Persoon 1 alleen niet weet is dat jij niet gevaccineerd bent.
Jullie zijn een arbeidersgezin. De partners zijn al 30 jaar samen. De ouders hebben altijd hard gewerkt. Hoewel de partners vanuit liefde bij elkaar zijn gekomen. Er zijn nog verhalen van dansavonden waarbij tot diep in de nacht duurde. Nu wordt er vooral naast elkaar wordt geleefd. Tenminste die indruk krijg jij, zoon of dochter.
De kostwinnaar zit in zijn stoel en zegt “ heb jij mijn bril gezien”. De partner staat op en pakt de bril en legt die voor haar partner neer met de woorden “die kun je toch ook zelf pakken”
zoon/dochter, jij gaat er wat van zeggen
Jullie zijn gestationeerd op de Belgische Koning Boudewijnbasis op de Zuidpool.
Jules, jouw specialisatie is aardmagnetisme en Robin, jij bent een expert in de stratosfeer en de ozonlaag. Jullie zijn sinds september werkzaam op de basis en nu in maart loopt de “zomer” ten einde en wordt het steeds moeilijker om buiten te zijn.
Vandaag hebben jullie een vrije dag en hebben besloten samen een laatste tocht naar de pinguïn-kolonie te maken, 2 kilometer verderop. Op de terugweg, als het alweer donker wordt, is Jules gestruikeld en kan niet meer lopen. Dat is beroerd, want jij bent de enige van de twee die de slee goed weet te sturen. Robin, jij probeert met je walkietalkie de basis te bereiken, maar de accu heeft nog maar 1 streepje.
Persoon 1, jij bent een tijdje geleden gediagnostiseerd met een chronische ziekte en hebt nog maar een korte tijd te leven. Jij hebt een bucket list gemaakt, maar ook een lijst met dingen waar je spijt van hebt.
Een van de dingen is dat je de partner van je zoon verguisd hebt omdat die niet van een rijke familie afkomstig is zoals jullie zelf, hierna heeft je zoon het contact met jullie verbroken. Je hebt je zoon gevraagd om vergiffenis. Die heeft gezegd dat je eerst moet laten blijken dat zijn partner accepteert.
Je hebt persoon 2, de partner van je zoon, dan ook uitgenodigd voor de thee.
Speler 1, jij wilt weg uit de stad en hebt daarom een huis gekocht in een klein dorp. Vandaag ben je voor het eerst na de overdracht weer in het huis om dingen op te meten. Je ziet dat je buurman, speler 2, die al jaren in het dorp woont, in die paar dagen een nieuwe schutting heeft geplaatst – duidelijk op jouw erf. Tijd voor een vriendelijke kennismaking.
Coconut – Harry Nilsson
A: Jij bent de doctor in een klein dorpje. Omdat je de enige bent moet je 24/7 beschikbaar staan. Je hebt het eigenlijk altijd rustig… Behalve dan met B. B jij belt voor alles. Zoals altijd geef je hem een aspirientje en kijk het maar even aan Het is nu 2 uur ’s nachts en je wordt gebeld. Ja hoor… Kom maar weer langs
B: Jij bent het nu echt spuugzat dat A jou nooit serieus neemt! Alsof je voor de lol al die kwaaltjes hebt! Dit keer ga je niet weg voor je een ECHTE diagnose hebt!
Europapa van Joost Klein
Zweden, mei 2024: de ware toedracht
En toen was daar ineens die schorsing. Lang bleef het stil, waarom dan toch?
Jooske, het was jouw kans op een echte internationale doorbraak, het songfestival 2024. Je stond bést lekker in de lijsten. Maar er zijn dingen die jou te ver gaan, die zelfs een optreden op het songfestival niet waard zijn. Natuurlijk gaat dat niet om een cameravrouw die toch filmt. Daar zou je het niet voor op het spel zetten. Maar alleen jij en zij kennen de ware toedracht.
Hanne, jij hebt die klacht ingediend. Professioneel ben je wel wat gewend, je draait – letterlijk – al heel wat jaartjes mee en die artiesten zijn altijd rare snuiters. Maar dit…. kom op zeg, dit kon echt niet. Maar alleen jij en zij kennen de ware toedracht.
Vanavond, bijna 3 weken later, zien jullie elkaar voor het eerst weer. Wordt het tijd voor openbaarheid?
