You’re so vain – Carly Simon
Dieke. Je bent een gevestigde psycholoog. Jaren geleden had je iets kortstondigs met Kevin. Dé Kevin. Nog relatief jong, maar hij was al groots – in werk, denken, uitstraling.
Nu zie je hem weer, op een borrel over mentale veerkracht. Iets van toen – bewondering, hoop misschien – zit nog steeds onder je huid. Hij denkt vast dat je hier voor hém bent. En dat maakt je woedend. Omdat het waar is.
Kevin. Je bent succesvol. Bekend van media, boeken, praatprogramma’s over persoonlijke groei. Je weet welke indruk je achterlaat bij de mensen om je heen. Dieke is hier voor jou, dat weet je. Ze was een kort hoofdstuk, maar toch.. als ze maar niet dat ene heeft onthouden wat je ooit alleen tegen haar hebt durven zeggen.
In de rustige pantry treffen jullie elkaar.
A, jij bent de meest geliefde buurvrouw van de straat. Jij organiseert het jaarlijkse straatfeest, de bloemetjes voor de zieken en staat altijd klaar. Iedereen noemt jou ‘de sterke vrouw’. Zo heb je ook een langlopende band met je buren.
B, als zoon van de buurvrouw kom jij al jaren iedere week bij A over de vloer. Als inmiddels volwassen zoon van A’s buurvrouw, snap je nog steeds niet waarom jij nog altijd iedere week naar A gaat. Tot vanavond.
Ouder en kind.
Kind, jij hebt van huis uit meegekregen dat ziek zijn hetzelfde is als zwakte tonen. Jouw vader/moeder was altijd stellig; ziek zijn is een keuze. Je hebt dan ook nooit jouw ouder ziek gezien, of wel gezien, maar nooit in bed. Deze ‘mindset’ heb jij overgenomen.
Een van jullie heeft echter nu wel nieuws; die is ongeneeslijk ziek.
Speler 1, jij werkt nu al 20 jaar bij de politie en tijdens je dienst gisteren heb je je eigen buurman moeten bekeuren.
Speler 2, jij smeekte speler 1 om door de vingers te kijken aangezien jullie al 15 jaar erg goede buren zijn. Maar dit wilde speler 1 niet, je besluit verhaal te gaan halen.
Jullie vader is een half jaar geleden overleden. Hij was een markant en excentriek figuur. Hij stond een beetje bekend als de dorpsgek, al was iedereen dol op hem.
Jullie stonden beiden duidelijk in zijn schaduw en moeten dan ook nu een beetje wennen aan het licht. Doordat jullie vader zoveel aandacht opeiste hebben jullie nooit veel aandacht voor elkaar gehad.
De laatste tijd hebben jullie meer gesprekken gevoerd dan ooit tevoren. Jullie moeten ook wel, want er is genoeg wat uitgezocht moet worden. Jullie doen het stap voor stap.
Vandaag is zijn verzameling kittige theekopjes aan de beurt.
Jullie maken beiden al drie jaar deel uit van ‘het vergeten zaad’, een lotgenotengroep voor mensen met een anonieme zaaddonnor.
Afgelopen week hebben jullie allebei een brief ontvangen, waarin stond dat bekend is geworden wie jullie vader is, jullie blijken dezelfde vader te hebben. Naast jullie blijkt hij op frauduleuze wijze nog 68 kinderen te hebben verwekt; op last van de rechtbank heeft de donorbank eindelijk openheid van zaken gegeven, waaruit dit is gebleken.
Uit eerdere lotgenotenavonden is duidelijk geworden dat één van jullie in het geval dat hij ooit zijn vader zou kunnen ontmoeten, de wens heeft een intieme band met zijn vader op te bouwen.
De ander heeft juist aangegeven in dat geval er alles aan te doen om de vader geld afhandig te maken.
Zojuist zijn jullie met de brief op zak bij de lotgenotenavond aangekomen, de anderen zijn nog niet gearriveerd.
Persoon 1, Persoon 2, jullie zijn twee metselaars en werken al jaren samen in de bouw. Wanneer er een mooie dame voorbij komt lopen fluiten jullie. Jullie vonden dat dit hoorde bij het hele bouw’circuit’. Maar met de huidige gesprekken en het wellicht strafbaar stellen van straatintimidatie komt jullie gesprek tijdens het werken hier toch eens op. Gaan jullie iets veranderen of niet?
Arjen, jij bent trompettist en oefent vaak vanuit huis. De laatste tijd valt het jou op dat wanneer jij begint te spelen het niet lang duurt tot er een tweede partij vanuit van jouw buurhuizen te horen is. Het is prachtig en je probeert al lang te achterhalen wie die mooie tonen maakt.
Als een ware Rattenvanger van Hamelen ben jij op het geluid afgegaan tot je bij het huis van je nieuwe buurvrouw Esther aankomt.
Jullie zijn niet op goede voet begonnen, waardoor je nu twijfelt of je moet aanbellen of niet.
Nynke, jouw puberzoon is jaren geleden om het leven gekomen door een ontgroening die vreselijk mis ging. De rechtszaak die hierop volgde liep helaas niet op een straf uit voor het studentencorps, door gebrek aan bewijs. Je kunt maar met moeite je leven op de rit krijgen nu jouw enige kind er niet meer is.
Tot er op een dag aangebeld wordt door Adinda. destijds hoofd van studentencorps en meest ijzige van allemaal. Nu staat ze hier met een boodschap.
Esther je bent alleenstaande moeder van Lotte. Maar sinds kort is Lotte op zichzelf gaan wonen. Je hebt jezelf beloofd nu ECHT haar haar eigen dingetjes te laten doen…
Lotte sinds kort woon jij op jezelf! En heb je jezelf 1 ding voorgenomen. Jij gaat het allemaal ZELF doen!
Na de eerste maand zijn jullie op de koffie bij Lottes nieuwe huisje… benieuwd hoe het de afgelopen maand is vergaan
