Het werd zomer – Rob de Nijs
Esther: jij hebt een zoon van 19, een cadeautje dat je overhield aan een nachtelijk avontuur met een jochie van 16, jij was destijds 28… Je zoon is een schat, maar zeker niet zo mannelijk als zijn vader toen al was, hij kan je niet eens helpen met het sjouwen van deze dozen!
Paul: de hele ochtend zie je haar al sjouwen, je nieuwe buurvrouw. Iets in haar maakt dat je blijft kijken. Je besluit haar maar eens je hulp aan te bieden.
Persoon 1: rond je elfde leverde een uil een toelatingsbrief af voor Toverburg – de meest prestigieuze toverschool van Nederland. Tot dan toe onbekend voor jou. Omdat jij de een van de weinige leerlingen van niet magische afkomst was, werd je onder de vleugel genomen door Persoon 2 – de gerespecteerde en wijze hoofdmeester(es) van de school.
Je begon enthousiast, maar nu ben je gedesillusioneerd, ook al ben je misschien wel de beste leerling van de school. Binnenkort is je eindexamen, maar je weet dat je niets aan je diploma zal hebben. Niet in de toverwereld, want daar draait het alleen maar om afkomst en familie. Niet in de gewone wereld, want aan vakken als wiskunde, taal, economie, etc. doen ze niet op Toverburg. Je denkt daarom aan stoppen.
Persoon 2: je maakt je zorgen over persoon 1. Hij/zij is de enig overgebleven leerling met een niet-magische afkomst. Als hij/zij stopt, zit je met een probleem: Ministerie van Magische Zaken zet de subsidies stop of, erger nog, ze ontslaan je, omdat je niet aan hun diversiteitseisen kan voldoen.
Vanavond is jullie wekelijkse schaak-avond.
Vacanze Romane – Matia Bazar
Jules, jij bent hovenier en werkt vanmiddag achter in de tuin van Robin om grote takken van de boom af te zagen. Het is heet. Bloedheet. Je houdt het niet langer uit en je hebt je overall uitgetrokken.
Jules, jij zit ook in de tuin. Je moet eigenlijk weer naar binnen om te werken, maar je geniet te veel van het uitzicht.
Ineens valt een van de takken een andere kant op dan verwacht en vernielt het dak van het tuinhuisje
Persoon 1 en persoon 2, jullie zijn al jaren gelukkig getrouwd en wonen in de Vijfhoek met jullie bloedjes van hoogblonde kinderen. Enige tijd geleden is de vader van een van jullie overleden. Als gevolg hiervan hebben jullie de Tweede Wereldoorlogverzameling van zijn/haar vader geërfd.
Omdat het een behoorlijk grote collectie is, hebben jullie besloten het meeste te verkopen en alleen de dierbare stukken te houden. De collectie slinkt goed en het levert een leuk zakcentje op, maar het valt op dat alleen Nazi-voorwerpen overblijven, omdat een van jullie hier wel heel erg geïnteresseerd in blijkt te zijn.
De ander voelt zich hier niet comfortabel bij, en gaat, nu de kinderen naar bed zijn, hierover het gesprek aan met je partner.
Speler 1: jij hebt sinds enige tijd een relatie met Speler 2. Hij/zij heeft jou geholpen met een complete update van jouw kledingstijl. Gisteren waren jullie op een feestje, waar jij je nieuwe kleding debuteerde.
Een dronken vriend/vriendin van Speler 2 zei naar aanleiding hiervan tegen je dat je met deze kleding nóg meer bent gaan lijken op de ex van Speler 2, die ooit haar grote liefde was.
Met zoon of dochter is het een tijd niet goed gegaan. Op zoek naar zichzelf en depressief. Uit bescherming voor zichzelf is hij/zij bij moeder/vader in gaan wonen. De tijd samen was voor beide fijn maar het is bijna tijd dat zoon/dochter weer op zichzelf kan wonen.
Zoon/ dochter. Wat zat jij diep. Tot suïcidale gedachten aan toe. Gelukkig krabbel je weer wat op. Met gesprekken met je psycholoog ben je er achter gekomen dat het deels komt doordat je vader/ moeder geen liefde kon geven.
Moeder/vader. Je hebt heel goed door dat jij het moeilijk vindt om liefde te geven. Hoe kan je iets geven wat jij niet hebt gehad. Jij werd nog geslagen maar dit wist je altijd te voorkomen naar jouw kinderen. Maar je hebt echt wel op het punt gestaan vroeger. Nu is het fijn dat je dit kon doen voor je zoon dochter. Als hij/zij weg gaat is het huis weer leeg
Jullie zijn beide in de woonkamer
Uncharted – Kensington
Jullie zijn de ouders van een kind van vijftien. Jullie kind is betrokken bij een enkelzijdig ongeval. Samen met twee vrienden zijn zij gaan joyriden met jullie auto en zijn tegen een boom gereden. Jullie zoon is overleden.
Gisteren kwamen twee politieagenten aan de deur om het nieuws te brengen. Jullie zoon was een wildebras en een van jullie wilde hem met strikte en duidelijke regels op het juiste pad houden terwijl de andere meer geloofde om hem het vertrouwen te geven. Beide manieren leken weinig uit te maken.
Terwijl jullie het verdriet nog binnen moeten laten komen kunnen jullie de mening van jullie dorpsgenoten al bijna horen. Hoe zit dat met de opvoeding enz enz. Eén van jullie laat net de politie uit die vandaag weer langs kwamen om te vertellen dat jullie zoon achter het stuur zat.
Persoon 1: Jij bent ouder van drie kinderen. Twee die erg succesvol zijn en van persoon 2.
Persoon 2 heeft nu al vier studies achter de rug en elke keer komt hij er naar verloop van tijd achter dat het ’toch niet iets voor hem is’. Maar studie vijf lijkt het toch echt wel te zijn, hij houdt het al 2-en-een-half-jaar vol!
Persoon 2: Jij hebt vanavond afgesproken. De studie is toch niet echt iets voor je.
This is what makes us girls – Lana del Rey
Julia en Adinda, jullie zijn altijd hartsvriendinnen geweest. Wat begon als zakenpartners bij het knikkeren op de basisschool, veranderde in een band waarin jullie verder gingen dan de vriendenboekjes. Jullie vertellen elkaar alles. En delen jullie liefde voor de strijd voor feminisme. Vrouwen aan de top, en zwanger worden? Toegeven aan het patriachaat en de sociale norm, niks voor jullie.
Adinda, jij hebt een jaar lang gereisd over de wereld. Misschien in een feministische sekte gezeten, misschien ook niet.
Nu ben je weer terug in Deventer, en ja moet natuurlijk op bezoek bij je bestie. Je hebt via een blog contact gehouden met de wereld, maar je bent Julia misschien vergeten iets te vertellen….
Jullie zijn de Kerstman en Robin, een elf.
Robin, jij bent een jonge, bevlogen elf die met lede ogen aanziet hoe de Noordpool steeds kleiner wordt door de opwarming.
Kerstman, jij bent een oude witte man die denkt ‘na ons de zondvloed’ en de speelgoedfabriek gewoon nog ouderwets met een dieselaggregaat aanstuurt, want hoe kom je anders aan voldoende stroom?
Vandaag zien jullie hoe er een grote scheur in het ijs steeds dichterbij de fabriek komt
