Jullie zijn gestationeerd op de Belgische Koning Boudewijnbasis op de Zuidpool.
Jules, jouw specialisatie is aardmagnetisme en Robin, jij bent een expert in de stratosfeer en de ozonlaag. Jullie zijn sinds september werkzaam op de basis en nu in maart loopt de “zomer” ten einde en wordt het steeds moeilijker om buiten te zijn.
Vandaag hebben jullie een vrije dag en hebben besloten samen een laatste tocht naar de pinguïn-kolonie te maken, 2 kilometer verderop. Op de terugweg, als het alweer donker wordt, is Jules gestruikeld en kan niet meer lopen. Dat is beroerd, want jij bent de enige van de twee die de slee goed weet te sturen. Robin, jij probeert met je walkietalkie de basis te bereiken, maar de accu heeft nog maar 1 streepje.
Jullie vader is een half jaar geleden overleden. Hij was een markant en excentriek figuur. Hij stond een beetje bekend als de dorpsgek, al was iedereen dol op hem.
Jullie stonden beiden duidelijk in zijn schaduw en moeten dan ook nu een beetje wennen aan het licht. Doordat jullie vader zoveel aandacht opeiste hebben jullie nooit veel aandacht voor elkaar gehad.
De laatste tijd hebben jullie meer gesprekken gevoerd dan ooit tevoren. Jullie moeten ook wel, want er is genoeg wat uitgezocht moet worden. Jullie doen het stap voor stap.
Vandaag is zijn verzameling kittige theekopjes aan de beurt.
Christian, jij bent aan het afstuderen en hebt binnenkort een belangrijk examen waar je hard voor aan het oefenen bent. Naast je bevindt zich een bejaardentehuis waar je doorgaans heel erg blij mee bent, want zij zijn heerlijk rustig.
Maar de laatste tijd word jij geteisterd door de harde liefdesgeluiden uit het appartement naast je. Ergens ben je onder de indruk, maar nu je zo’n belangrijk examen voor de boeg hebt, besluit je toch je gêne opzij te zetten en te klagen over de geluidsoverlast.
Gosse, jij bent de single buurman van Christian.
You to me are everything – Children of the ghetto
Locatie: De kleedkamer van de clown, na de voorstelling.
Jullie zijn een half jaar samen.
Dieke. Je bent clown. Je hebt net je voorstelling gespeeld – weer iedereen flink laten lachen. Jij voelt: dit met Patrick kan iets moois worden. Maar alleen als hij je écht ziet. Niet alleen als ‘de leuke clown’, maar als partner, als vrouw, als mens.
Patrick. Je werkt in een formele, ambitieuze wereld – consultancy, kantoren, netwerkborrels. Daar gaat alles over controle, stijl en succes. Je houdt van Dieke, je vindt haar geweldig, oprecht. Maar ze past niet in je wereld, en dat weet je. Dus je houdt haar liever geheim.Je wacht haar op bij haar kleedkamer
Patrick, Jij hebt zojuist je auto meegegeven aan valet Nynke. Wanneer die terug komt met je auto blijkt die compleet vernield te zijn.
Nynke, voor zover jij weet is dit de staat van de auto hoe Patrick hem meegegeven heeft.
Het is 2050. Preppers hebben zich op van alles voorbereid maar niet op de Japanse duizendknoop, toch is het zo dat alles overwoekerd is met deze plant. Zelf roundup kan deze plant niet meer kapot maken. Gebouwen zijn er niet meer. Alles is bedekt met deze plant. De maatschappij is ontwricht, groepen mensen begonnen elkaar naar het leven te staan.
Jullie zijn dieper de Japanse duizendknoop jungle ingegaan. Hebben een hut gemaakt van de plant en eten de plant om te overleven. Jullie staan nu voor de keus hier blijven of toch op zoek gaan naar andere vriendelijke mensen.
Kevin, jij bent al een tijdje in een rare burensituatie terecht gekomen. Jij tuiniert graag en doet erg je best om de tuin zo mooi mogelijk te houden. Je bent het meest trots op je voortuin, tot je iets ging opvallen aan de tuin van je buurman. Die begon er namelijk steeds meer hetzelfde uit te gaan zien. Tot overmaat van ramp begonnen verschillende buren het ook op te vallen, maar in plaats van sympathie, gaven zij aan dat jij de na-aper was.
Gisteren vond je dat de maat vol was en zo heb je vannacht in de bescherming van het donker, de tuin van je buurman verwoest. Het is nu ochtend en je hoort geklop aan de deur.
A en B, dit is jullie vierde trainingsweek in Estland, als vrijwilliger vanuit Nederland in het vrijwilligersleger van Estland. De training is hard, vet en jullie weten dat jullie hier op je plek zijn.
Gisteren hadden jullie een dag voor jezelf. Geen training of appèl. Rondlopen, praten met jullie Estse collega’s, genieten. Genieten van hún wodka. En ijswakken.
A, jij bent meerdere keren een ijswak in gesprongen om daarna op te warmen in het stookhok. Je bent hierheen meegegaan om B, om jullie eeuwenoude vriendschap, en nu je weet dat je tot het uiterste zal gaan om Europa te verdedigen..
B, tot gisteren wist je zeker dat je de juiste beslissing had genomen door samen met A hierheen te komen. Nu weet je het niet meer. A zie je smetteloos opgaan in de groep van vechters, en jij staat er buiten. Je denkt er over om na de training definitief terug te gaan naar Nederland, maar die koppijn, die enorme koppijn na de kutwodka van gister…
Twee collega’s die in de zorg werken. Jullie werken al 8 jaar samen. De ene is de leermeester van de ander geweest. Beide waarderen elkaar omdat ze in verschillende situaties goed samen hebben gewerkt en moeilijke klussen hebben geklaard. De ene heeft alles al mee gemaakt en ziet nieuwe ontwikkelingen niet zitten, hij werkt ze tegen en geeft er op af.
De ander wil zich en de werkomgeving verder ontwikkelen en begint zich steeds vaker te ergeren aan de vastgeroeste collega.
[Persoon 1], een paar jaar geleden heb jij het al voorzien: als veehouder had je weinig toekomst. De stikstofdiscussie doet jullie hardwerkende veehouders echt een keer de das om. En ook vanwege het morele aspect had je het lastig: op steeds meer verjaardagsfeestjes kreeg je kritische vragen over je intensieve veehouderij.
Lees verder “Bosbessenboer”
