3 personages ontmoeten elkaar tijdens 3 verschillende momenten in de tijd. Elke keer hebben ze belangrijke opdracht: ze moeten de tijdlijn in orde maken, maar dragen allen een geheim met zich mee. Gaat het ze lukken om binnen dat leven de opdracht te voltooien?
Jullie zijn het verleden ingestuurd met een opdracht. In elke tijd worden jullie geboren als baby, doorleven jullie het leven en voeren binnen het leven de opdracht uit. Na het voltooien van de opdracht hebben jullie twee keuzes; direct terug keren naar jullie eigen tijd of het leven voltooien en dan terug keren naar de eigen tijd. In beide gevallen blijven jullie herinneringen uit deze tijd bestaan en worden ze opgeslagen op een interne chip. In elk tijd gelden dezelfde regels; je houdt je alleen aan de opdracht en mag geen andere dingen doen om de tijd te veranderen. Daarnaast mag niemand anders dan jullie drieën weten van dit tijdreizen en gedragen jullie je volgens de normen en waarden van de tijd waarin jullie dan leven. Elk leven beginnen jullie weer in een nieuw lichaam, dit kan ook van gender veranderen.
Lees verder “Pilot – De tijdlijn”
Het zwart van de grillige takken steekt rauw af tegen het nachtelijke blauw. De maan staat in het eerste kwartier en wordt geplaagd door een voorbij schuivende wolk. Hier en daar is er nog een oranje of rode streep zonlicht te zien. Al snel zal de dag verleden zijn en de nacht het heden. De Poolster schijnt al fel. De eerste lantarenpalen flitsen aan, eerst nog met blauwig licht dat snel over zal graag in oranje/geel.
Lees verder “Geel door de nacht”
Je rijdt op herfstachtige dag over de landweg, de wind blaast de rood bruine blaadjes op het raam van je auto, her en der rijd je door de modder. Vroeger reden jullie hier met een rotgang over deze wegen, honderd was geen uitzondering. Nu rijd je langzaam ook al zou je harder willen het gaat niet, je zit namelijk al een tijdje achter een tractor. Na wat een eeuwigheid lijkt slaat die rechtsaf en zie je de kerk van Rietmolen opdoemen. Jij slaat rechtsaf richting het ouderlijk huis van Ziggy.
Eens per maand komt de bende van Rietmolen nog bij elkaar. Ten minste degene die kunnen. Jullie zijn een bende omdat het altijd een zooitje was als jullie in de keet van Ziggy bij elkaar kwamen. Elk weekend was zuipen, lallen en af en toe een blow. Nu zijn jullie volwassen, maar het is traditie geworden om samen te komen om te drinken, te kaarten en te kletsen. Steeds vaker herhalen jullie verhalen uit jullie jonge jaren. Maar wat weten jullie eigenlijk over elkaars leven nu?
Lees verder “De bende van Rietmolen”
Het is eind november. De lucht boven de Veluwe is grijs, de grond zompig van de regen. Camping De Zwaluw ligt er verlaten bij: schommelstoelen kraken in de wind, een losgeslagen luifel klappert aan een leegstaand chalet. Het seizoen is voorbij, maar ook de laatste hoop lijkt langzaam te vervagen.
Lees verder “Op de Camping”
Het schoollokaal, 1953
Aanwezige zielen:
- Hendrik de Vries (schoolleraar, 45): discipline, respect, streng, goede bedoelingen
- Pieter Bakker (leerling, 17): Brutaal, ondeugend
- Catharina Bakker (moeder, 37): modern, fantasie, plezier.
We bevinden ons in een schoolklas in de jaren vijftig. Hendrik de Vries, de leraar, is een man van midden veertig die al twintig jaar met toewijding lesgeeft. Hij komt uit een tijd waarin discipline en respect centraal staan in het onderwijs. Hendrik is een strenge maar rechtvaardige leraar, en hij gelooft dat zijn strikte methoden essentieel zijn om kinderen te vormen en voor te bereiden op het leven. Hij verwacht volledige steun van de ouders in zijn aanpak, want hij vindt dat school en thuis op één lijn moeten zitten.
Lees verder “Respect, brutaliteit en fantasie”
Daar zitten jullie dan, in een stacaravan op een lege camping in Zwitserland. Tussen jullie in de doos met juwelen van onschatbare waarde die uit het Louvre zijn gestolen. Jullie hadden het idee al 2 jaar, maar eigenlijk kon je nooit denken aan de tijd ná de roof. Maar nu is het dan zover en het is gewoon gelukt. Voldoening en ongeloof vechten om aandacht Lees verder “Het Louvre”
Zoals het een oud en statig landhuis betaamt, doen er veel spookverhalen de ronde over het landhuis van de Hertogen van Rectum. De bekendste van deze verhalen gaat over het “Meisje in het Trappenhuis.” Velen claimen haar gezien te hebben – bovenaan de grote trap bij de entree van het landhuis verschijnt soms een jong meisje, gekleed in een blauwe jurk. Geruisloos zweeft zij naar beneden, de hoek om en verdwijnt dan. Niemand weet precies wie het is – Margaretha, de dochter van de 13e Hertog, of is het toch Rietje, een dienstmeisje uit de 19e eeuw?
Lees verder “Spokenjacht”
Het is vrijdagavond, de lege bierflesjes op de geluidsbox trillen mee met de beat van een housenummer dat op volume 34 door de boxen wordt gepompt. Wanneer je door de woonkamer loopt hoor je hierdoor niet het kleverige geluid van de vloerbedekking die vol met bier, kots en andere dubieuze vlekken zit.
Lees verder “Lou out yo”
Locatie De krappe, ronde woonkamer van de vuurtoren ‘Vlielands Hoop’. De ruimte is functioneel en verweerd. Een krakende houten tafel, drie verschillende stoelen, een klein keukenblok en een raam dat uitkijkt op de woeste, donkere zee. Via de achterkamer kom je bij de steile, metalen wenteltrap die leidt naar boven, naar de lantaarnkamer.
Lees verder “De Laatste Wacht”
Reïncarnatie
je wordt geboren, leeft, sterft en wordt herboren in een nieuw lichaam. Boeddhisten noemen deze cyclus van dood en wedergeboorte samsara. Het gaat door en door, tenzij je tijdens je leven verlichting vindt en zo aan de cyclus weet te ontsnappen. Hoewel we allemaal hier bewust of onbewust naar streven, is ontsnappen slechts voor een enkeling weggelegd. Je moet de juiste keuzes maken in het leven, de juiste weg vinden en het juiste pad – een goed mens zijn. Het leven zelf maakt je dat soms moeilijk, want de weg naar verlichting is niet de makkelijkste weg, en de verkeerde keuze maken levert je soms meer op in het nu. Vaak weet je niet eens beter.
Lees verder “Middeleeuwen – WW1 – Feminisme”
