Theatergezelschap gespecialiseerd in lange impro, cursussen en voorstellingen in Deventer.
Wereldkampioenschap Pap Maken in Heiligerlee (Groningen).
Het jaar is 2025. En in de harde wereld van de papmaakcompetitie lijkt de strijd geslecht.. Het is voor de meeste papcuisinieres een uitgemaakte zaak: Schotland is Het Papland.
Een land van armoedige barbaren waar de pap met water gemaakt wordt en (ja echt waar!!:) enkel rechtsom geroerd mag worden om de boze geesten van de Highlands niet uit te nodigen, en dan nog alleen met een merkwaardig houten staafje.
Life is music and music is life. Het motto van jullie vader. Jullie opvoeding was doordrenkt met muziek. Jullie hadden talent en muziek werd jullie daarnaast met de paplepel ingegoten. Het duurde niet lang voor jullie opgepikt werden door het grote publiek. Al snel hadden jullie een platencontract en maakten jullie hit na hit. Jullie toerden door heel Europa en op een gegeven moment kwam zelfs een wereldtour in beeld. Zo ver is het echter nooit gekomen.
Lees verder “De muzikale 3”
Het is vrijdagavond, de lege bierflesjes op de geluidsbox trillen mee met de beat van een housenummer dat op volume 34 door de boxen wordt gepompt. Wanneer je door de woonkamer loopt hoor je hierdoor niet het kleverige geluid van de vloerbedekking die vol met bier, kots en andere dubieuze vlekken zit.
Lees verder “Lou out yo”
Het zwart van de grillige takken steekt rauw af tegen het nachtelijke blauw. De maan staat in het eerste kwartier en wordt geplaagd door een voorbij schuivende wolk. Hier en daar is er nog een oranje of rode streep zonlicht te zien. Al snel zal de dag verleden zijn en de nacht het heden. De Poolster schijnt al fel. De eerste lantarenpalen flitsen aan, eerst nog met blauwig licht dat snel over zal graag in oranje/geel.
Lees verder “Geel door de nacht”
Auke, het zand zoog aan je voeten, maar je zou het halen…..strandpaal 2. Daar, de exacte plek waar zoveel geschiedenis en vooral mysterie omheen hing. De koude wind maakte je wangen stijf en toch voelde je af en toe een kleine prikkeling van de zandkorrels die op je gelaat ketsten. Nog 1,5 kilometer over het Westerstrand en dan zou je er zijn. En dan?
Locatie De krappe, ronde woonkamer van de vuurtoren ‘Vlielands Hoop’. De ruimte is functioneel en verweerd. Een krakende houten tafel, drie verschillende stoelen, een klein keukenblok en een raam dat uitkijkt op de woeste, donkere zee. Via de achterkamer kom je bij de steile, metalen wenteltrap die leidt naar boven, naar de lantaarnkamer.
Aanwezige zielen:
We bevinden ons in een schoolklas in de jaren vijftig. Hendrik de Vries, de leraar, is een man van midden veertig die al twintig jaar met toewijding lesgeeft. Hij komt uit een tijd waarin discipline en respect centraal staan in het onderwijs. Hendrik is een strenge maar rechtvaardige leraar, en hij gelooft dat zijn strikte methoden essentieel zijn om kinderen te vormen en voor te bereiden op het leven. Hij verwacht volledige steun van de ouders in zijn aanpak, want hij vindt dat school en thuis op één lijn moeten zitten.
Je rijdt op herfstachtige dag over de landweg, de wind blaast de rood bruine blaadjes op het raam van je auto, her en der rijd je door de modder. Vroeger reden jullie hier met een rotgang over deze wegen, honderd was geen uitzondering. Nu rijd je langzaam ook al zou je harder willen het gaat niet, je zit namelijk al een tijdje achter een tractor. Na wat een eeuwigheid lijkt slaat die rechtsaf en zie je de kerk van Rietmolen opdoemen. Jij slaat rechtsaf richting het ouderlijk huis van Ziggy.
Eens per maand komt de bende van Rietmolen nog bij elkaar. Ten minste degene die kunnen. Jullie zijn een bende omdat het altijd een zooitje was als jullie in de keet van Ziggy bij elkaar kwamen. Elk weekend was zuipen, lallen en af en toe een blow. Nu zijn jullie volwassen, maar het is traditie geworden om samen te komen om te drinken, te kaarten en te kletsen. Steeds vaker herhalen jullie verhalen uit jullie jonge jaren. Maar wat weten jullie eigenlijk over elkaars leven nu?
Vanavond ziet u een nieuw format. De afgelopen weken hebben we in de lessen geschaafd en getest en vanavond spelen we het voor het eerst voor publiek. We horen achteraf heel graag van u wat u van dit format vindt. Een korte uitleg van het format hoort u zodadelijk. Na het algemene verhaal en de eerste set hebben we een korte pauze waarna we vervolgen met de laatste twee sets met improvisaties. We wensen u veel plezier bij deze voorstelling ‘Oude Zielen’. Lees verder “Oude Zielen – de Première”
je wordt geboren, leeft, sterft en wordt herboren in een nieuw lichaam. Boeddhisten noemen deze cyclus van dood en wedergeboorte samsara. Het gaat door en door, tenzij je tijdens je leven verlichting vindt en zo aan de cyclus weet te ontsnappen. Hoewel we allemaal hier bewust of onbewust naar streven, is ontsnappen slechts voor een enkeling weggelegd. Je moet de juiste keuzes maken in het leven, de juiste weg vinden en het juiste pad – een goed mens zijn. Het leven zelf maakt je dat soms moeilijk, want de weg naar verlichting is niet de makkelijkste weg, en de verkeerde keuze maken levert je soms meer op in het nu. Vaak weet je niet eens beter.