Auke, het zand zoog aan je voeten, maar je zou het halen…..strandpaal 2. Daar, de exacte plek waar zoveel geschiedenis en vooral mysterie omheen hing. De koude wind maakte je wangen stijf en toch voelde je af en toe een kleine prikkeling van de zandkorrels die op je gelaat ketsten. Nog 1,5 kilometer over het Westerstrand en dan zou je er zijn. En dan?
Lees verder “Schier”
Je rijdt op herfstachtige dag over de landweg, de wind blaast de rood bruine blaadjes op het raam van je auto, her en der rijd je door de modder. Vroeger reden jullie hier met een rotgang over deze wegen, honderd was geen uitzondering. Nu rijd je langzaam ook al zou je harder willen het gaat niet, je zit namelijk al een tijdje achter een tractor. Na wat een eeuwigheid lijkt slaat die rechtsaf en zie je de kerk van Rietmolen opdoemen. Jij slaat rechtsaf richting het ouderlijk huis van Ziggy.
Eens per maand komt de bende van Rietmolen nog bij elkaar. Ten minste degene die kunnen. Jullie zijn een bende omdat het altijd een zooitje was als jullie in de keet van Ziggy bij elkaar kwamen. Elk weekend was zuipen, lallen en af en toe een blow. Nu zijn jullie volwassen, maar het is traditie geworden om samen te komen om te drinken, te kaarten en te kletsen. Steeds vaker herhalen jullie verhalen uit jullie jonge jaren. Maar wat weten jullie eigenlijk over elkaars leven nu?
Lees verder “De bende van Rietmolen”
Het was 2.05 toen de eerste explosie op nummer 5 door de nacht knalde. Dit was duidelijk geen vuurwerk. De tweede explosie op nummer 7 volgde een minuut daarna. Zo snel als jullie konden haastten jullie je richting de straat, elk uit je eigen huis. Buiten zagen jullie de vlammen uit de huizen van jullie buren, nummer 5 en 7 al uit de ramen opstijgen.
Lees verder “Buren”
94 vC
Cassandra (of Cassander), Leonora (Leonardus) en Victor (Victoria). Gefeliciteerd, jullie zijn geselecteerd om geofferd te worden aan Jupiter! Althans, een van jullie. Wie dit wordt? Dat hangt af van wat de Raad der Goddelijke Priesters besluit, en dat horen jullie pas morgenochtend. C, L, en V, jullie zijn misschien toevallig geselecteerd, maar kennen elkaar nog van de lessen Latijn die jullie volgden toen jullie jong waren. Lees verder “Oude zielen – nieuwe tijden”
Het buurthuis ligt midden in deze volkswijk. Mensen zitten voor hun huizen op kratjes bier. Het grof vuil wordt doorzocht door manke Henk. Ze zeggen dat hij in het leger heeft gezeten. Maar niemand weet het zeker. De huizen zijn verouderd omdat de woningbouw nooit geld heeft om het op te knappen.
Lees verder “Buurthuis het rode plein”
Het schoollokaal, 1953
Aanwezige zielen:
- Hendrik de Vries (schoolleraar, 45): discipline, respect, streng, goede bedoelingen
- Pieter Bakker (leerling, 17): Brutaal, ondeugend
- Catharina Bakker (moeder, 37): modern, fantasie, plezier.
We bevinden ons in een schoolklas in de jaren vijftig. Hendrik de Vries, de leraar, is een man van midden veertig die al twintig jaar met toewijding lesgeeft. Hij komt uit een tijd waarin discipline en respect centraal staan in het onderwijs. Hendrik is een strenge maar rechtvaardige leraar, en hij gelooft dat zijn strikte methoden essentieel zijn om kinderen te vormen en voor te bereiden op het leven. Hij verwacht volledige steun van de ouders in zijn aanpak, want hij vindt dat school en thuis op één lijn moeten zitten.
Lees verder “Respect, brutaliteit en fantasie”
In een bos aan de rand van Diepenveen is Abdij Sion te vinden. Een klooster waar ‘zij die zich toewijden aan God’ permanent wonen. Het is een prachtige plek vol rust en karakter. Het gebouw heeft een fraaie bouwstijl waarbinnen onze nonnen/monniken wonen. Het leven van de nonnen/monniken bestaat uit een vast schema; 8 uur werken, 8 uur bidden en 8 slapen. Het grootste gedeelte van de dag wordt in stilte doorgebracht.
Lees verder “Enigma”
Het is vrijdagavond, de lege bierflesjes op de geluidsbox trillen mee met de beat van een housenummer dat op volume 34 door de boxen wordt gepompt. Wanneer je door de woonkamer loopt hoor je hierdoor niet het kleverige geluid van de vloerbedekking die vol met bier, kots en andere dubieuze vlekken zit.
Lees verder “Lou out yo”
Reïncarnatie
je wordt geboren, leeft, sterft en wordt herboren in een nieuw lichaam. Boeddhisten noemen deze cyclus van dood en wedergeboorte samsara. Het gaat door en door, tenzij je tijdens je leven verlichting vindt en zo aan de cyclus weet te ontsnappen. Hoewel we allemaal hier bewust of onbewust naar streven, is ontsnappen slechts voor een enkeling weggelegd. Je moet de juiste keuzes maken in het leven, de juiste weg vinden en het juiste pad – een goed mens zijn. Het leven zelf maakt je dat soms moeilijk, want de weg naar verlichting is niet de makkelijkste weg, en de verkeerde keuze maken levert je soms meer op in het nu. Vaak weet je niet eens beter.
Lees verder “Middeleeuwen – WW1 – Feminisme”
Zoals het een oud en statig landhuis betaamt, doen er veel spookverhalen de ronde over het landhuis van de Hertogen van Rectum. De bekendste van deze verhalen gaat over het “Meisje in het Trappenhuis.” Velen claimen haar gezien te hebben – bovenaan de grote trap bij de entree van het landhuis verschijnt soms een jong meisje, gekleed in een blauwe jurk. Geruisloos zweeft zij naar beneden, de hoek om en verdwijnt dan. Niemand weet precies wie het is – Margaretha, de dochter van de 13e Hertog, of is het toch Rietje, een dienstmeisje uit de 19e eeuw?
Lees verder “Spokenjacht”
