Theatergezelschap gespecialiseerd in lange impro, cursussen en voorstellingen in Deventer.
In een bos aan de rand van Diepenveen is Abdij Sion te vinden. Een klooster waar ‘zij die zich toewijden aan God’ permanent wonen. Het is een prachtige plek vol rust en karakter. Het gebouw heeft een fraaie bouwstijl waarbinnen onze nonnen/monniken wonen. Het leven van de nonnen/monniken bestaat uit een vast schema; 8 uur werken, 8 uur bidden en 8 slapen. Het grootste gedeelte van de dag wordt in stilte doorgebracht.
Lees verder “Enigma”
3 personages ontmoeten elkaar tijdens 3 verschillende momenten in de tijd. Elke keer hebben ze belangrijke opdracht: ze moeten de tijdlijn in orde maken, maar dragen allen een geheim met zich mee. Gaat het ze lukken om binnen dat leven de opdracht te voltooien?
Jullie zijn het verleden ingestuurd met een opdracht. In elke tijd worden jullie geboren als baby, doorleven jullie het leven en voeren binnen het leven de opdracht uit. Na het voltooien van de opdracht hebben jullie twee keuzes; direct terug keren naar jullie eigen tijd of het leven voltooien en dan terug keren naar de eigen tijd. In beide gevallen blijven jullie herinneringen uit deze tijd bestaan en worden ze opgeslagen op een interne chip. In elk tijd gelden dezelfde regels; je houdt je alleen aan de opdracht en mag geen andere dingen doen om de tijd te veranderen. Daarnaast mag niemand anders dan jullie drieën weten van dit tijdreizen en gedragen jullie je volgens de normen en waarden van de tijd waarin jullie dan leven. Elk leven beginnen jullie weer in een nieuw lichaam, dit kan ook van gender veranderen.
Daar zitten jullie dan, in een stacaravan op een lege camping in Zwitserland. Tussen jullie in de doos met juwelen van onschatbare waarde die uit het Louvre zijn gestolen. Jullie hadden het idee al 2 jaar, maar eigenlijk kon je nooit denken aan de tijd ná de roof. Maar nu is het dan zover en het is gewoon gelukt. Voldoening en ongeloof vechten om aandacht Lees verder “Het Louvre”
Het was 2.05 toen de eerste explosie op nummer 5 door de nacht knalde. Dit was duidelijk geen vuurwerk. De tweede explosie op nummer 7 volgde een minuut daarna. Zo snel als jullie konden haastten jullie je richting de straat, elk uit je eigen huis. Buiten zagen jullie de vlammen uit de huizen van jullie buren, nummer 5 en 7 al uit de ramen opstijgen.
Auke, het zand zoog aan je voeten, maar je zou het halen…..strandpaal 2. Daar, de exacte plek waar zoveel geschiedenis en vooral mysterie omheen hing. De koude wind maakte je wangen stijf en toch voelde je af en toe een kleine prikkeling van de zandkorrels die op je gelaat ketsten. Nog 1,5 kilometer over het Westerstrand en dan zou je er zijn. En dan?
Het buurthuis ligt midden in deze volkswijk. Mensen zitten voor hun huizen op kratjes bier. Het grof vuil wordt doorzocht door manke Henk. Ze zeggen dat hij in het leger heeft gezeten. Maar niemand weet het zeker. De huizen zijn verouderd omdat de woningbouw nooit geld heeft om het op te knappen.
Life is music and music is life. Het motto van jullie vader. Jullie opvoeding was doordrenkt met muziek. Jullie hadden talent en muziek werd jullie daarnaast met de paplepel ingegoten. Het duurde niet lang voor jullie opgepikt werden door het grote publiek. Al snel hadden jullie een platencontract en maakten jullie hit na hit. Jullie toerden door heel Europa en op een gegeven moment kwam zelfs een wereldtour in beeld. Zo ver is het echter nooit gekomen.
Lees verder “De muzikale 3”
Je rijdt op herfstachtige dag over de landweg, de wind blaast de rood bruine blaadjes op het raam van je auto, her en der rijd je door de modder. Vroeger reden jullie hier met een rotgang over deze wegen, honderd was geen uitzondering. Nu rijd je langzaam ook al zou je harder willen het gaat niet, je zit namelijk al een tijdje achter een tractor. Na wat een eeuwigheid lijkt slaat die rechtsaf en zie je de kerk van Rietmolen opdoemen. Jij slaat rechtsaf richting het ouderlijk huis van Ziggy.
Eens per maand komt de bende van Rietmolen nog bij elkaar. Ten minste degene die kunnen. Jullie zijn een bende omdat het altijd een zooitje was als jullie in de keet van Ziggy bij elkaar kwamen. Elk weekend was zuipen, lallen en af en toe een blow. Nu zijn jullie volwassen, maar het is traditie geworden om samen te komen om te drinken, te kaarten en te kletsen. Steeds vaker herhalen jullie verhalen uit jullie jonge jaren. Maar wat weten jullie eigenlijk over elkaars leven nu?
Het is vrijdagavond, de lege bierflesjes op de geluidsbox trillen mee met de beat van een housenummer dat op volume 34 door de boxen wordt gepompt. Wanneer je door de woonkamer loopt hoor je hierdoor niet het kleverige geluid van de vloerbedekking die vol met bier, kots en andere dubieuze vlekken zit.
Lees verder “Lou out yo”
je wordt geboren, leeft, sterft en wordt herboren in een nieuw lichaam. Boeddhisten noemen deze cyclus van dood en wedergeboorte samsara. Het gaat door en door, tenzij je tijdens je leven verlichting vindt en zo aan de cyclus weet te ontsnappen. Hoewel we allemaal hier bewust of onbewust naar streven, is ontsnappen slechts voor een enkeling weggelegd. Je moet de juiste keuzes maken in het leven, de juiste weg vinden en het juiste pad – een goed mens zijn. Het leven zelf maakt je dat soms moeilijk, want de weg naar verlichting is niet de makkelijkste weg, en de verkeerde keuze maken levert je soms meer op in het nu. Vaak weet je niet eens beter.