Theatergezelschap gespecialiseerd in lange impro, cursussen en voorstellingen in Deventer.
Het is vrijdagavond, de lege bierflesjes op de geluidsbox trillen mee met de beat van een housenummer dat op volume 34 door de boxen wordt gepompt. Wanneer je door de woonkamer loopt hoor je hierdoor niet het kleverige geluid van de vloerbedekking die vol met bier, kots en andere dubieuze vlekken zit.
Lees verder “Lou out yo”
Cassandra (of Cassander), Leonora (Leonardus) en Victor (Victoria). Gefeliciteerd, jullie zijn geselecteerd om geofferd te worden aan Jupiter! Althans, een van jullie. Wie dit wordt? Dat hangt af van wat de Raad der Goddelijke Priesters besluit, en dat horen jullie pas morgenochtend. C, L, en V, jullie zijn misschien toevallig geselecteerd, maar kennen elkaar nog van de lessen Latijn die jullie volgden toen jullie jong waren. Lees verder “Oude zielen – nieuwe tijden”
In een bos aan de rand van Diepenveen is Abdij Sion te vinden. Een klooster waar ‘zij die zich toewijden aan God’ permanent wonen. Het is een prachtige plek vol rust en karakter. Het gebouw heeft een fraaie bouwstijl waarbinnen onze nonnen/monniken wonen. Het leven van de nonnen/monniken bestaat uit een vast schema; 8 uur werken, 8 uur bidden en 8 slapen. Het grootste gedeelte van de dag wordt in stilte doorgebracht.
Lees verder “Enigma”
Je rijdt op herfstachtige dag over de landweg, de wind blaast de rood bruine blaadjes op het raam van je auto, her en der rijd je door de modder. Vroeger reden jullie hier met een rotgang over deze wegen, honderd was geen uitzondering. Nu rijd je langzaam ook al zou je harder willen het gaat niet, je zit namelijk al een tijdje achter een tractor. Na wat een eeuwigheid lijkt slaat die rechtsaf en zie je de kerk van Rietmolen opdoemen. Jij slaat rechtsaf richting het ouderlijk huis van Ziggy.
Eens per maand komt de bende van Rietmolen nog bij elkaar. Ten minste degene die kunnen. Jullie zijn een bende omdat het altijd een zooitje was als jullie in de keet van Ziggy bij elkaar kwamen. Elk weekend was zuipen, lallen en af en toe een blow. Nu zijn jullie volwassen, maar het is traditie geworden om samen te komen om te drinken, te kaarten en te kletsen. Steeds vaker herhalen jullie verhalen uit jullie jonge jaren. Maar wat weten jullie eigenlijk over elkaars leven nu?
Life is music and music is life. Het motto van jullie vader. Jullie opvoeding was doordrenkt met muziek. Jullie hadden talent en muziek werd jullie daarnaast met de paplepel ingegoten. Het duurde niet lang voor jullie opgepikt werden door het grote publiek. Al snel hadden jullie een platencontract en maakten jullie hit na hit. Jullie toerden door heel Europa en op een gegeven moment kwam zelfs een wereldtour in beeld. Zo ver is het echter nooit gekomen.
Lees verder “De muzikale 3”
Het is eind november. De lucht boven de Veluwe is grijs, de grond zompig van de regen. Camping De Zwaluw ligt er verlaten bij: schommelstoelen kraken in de wind, een losgeslagen luifel klappert aan een leegstaand chalet. Het seizoen is voorbij, maar ook de laatste hoop lijkt langzaam te vervagen.
Het buurthuis ligt midden in deze volkswijk. Mensen zitten voor hun huizen op kratjes bier. Het grof vuil wordt doorzocht door manke Henk. Ze zeggen dat hij in het leger heeft gezeten. Maar niemand weet het zeker. De huizen zijn verouderd omdat de woningbouw nooit geld heeft om het op te knappen.
Vanavond ziet u een nieuw format. De afgelopen weken hebben we in de lessen geschaafd en getest en vanavond spelen we het voor het eerst voor publiek. We horen achteraf heel graag van u wat u van dit format vindt. Een korte uitleg van het format hoort u zodadelijk. Na het algemene verhaal en de eerste set hebben we een korte pauze waarna we vervolgen met de laatste twee sets met improvisaties. We wensen u veel plezier bij deze voorstelling ‘Oude Zielen’. Lees verder “Oude Zielen – de Première”
Jullie zijn een verbond van weldoeners met de mogelijkheid om een lichaam over te nemen en een tijd te gebruiken, daarna ga je door naar de volgende klus of naar jullie basis. Zelf zijn jullie onsterfelijk.
Jullie krijgen opdrachten van jullie voorman om de mensheid vooruit te helpen -stapje voor stapje- anders zou de mensheid de kennis niet aan kunnen. Jullie worden steeds naar verschillende tijdvakken gestuurd die gekenmerkt worden door ziekte en verderf.
Zoals het een oud en statig landhuis betaamt, doen er veel spookverhalen de ronde over het landhuis van de Hertogen van Rectum. De bekendste van deze verhalen gaat over het “Meisje in het Trappenhuis.” Velen claimen haar gezien te hebben – bovenaan de grote trap bij de entree van het landhuis verschijnt soms een jong meisje, gekleed in een blauwe jurk. Geruisloos zweeft zij naar beneden, de hoek om en verdwijnt dan. Niemand weet precies wie het is – Margaretha, de dochter van de 13e Hertog, of is het toch Rietje, een dienstmeisje uit de 19e eeuw?
Lees verder “Spokenjacht”