Jullie zijn de Kerstman en Robin, een elf.
Robin, jij bent een jonge, bevlogen elf die met lede ogen aanziet hoe de Noordpool steeds kleiner wordt door de opwarming.
Kerstman, jij bent een oude witte man die denkt ‘na ons de zondvloed’ en de speelgoedfabriek gewoon nog ouderwets met een dieselaggregaat aanstuurt, want hoe kom je anders aan voldoende stroom?
Vandaag zien jullie hoe er een grote scheur in het ijs steeds dichterbij de fabriek komt
Het zwart van de grillige takken steekt rauw af tegen het nachtelijke blauw. De maan staat in het eerste kwartier en wordt geplaagd door een voorbij schuivende wolk. Hier en daar is er nog een oranje of rode streep zonlicht te zien. Al snel zal de dag verleden zijn en de nacht het heden. De Poolster schijnt al fel. De eerste lantarenpalen flitsen aan, eerst nog met blauwig licht dat snel over zal graag in oranje/geel.
Lees verder “Geel door de nacht”
Jules, jij bent een geliefde skileraar. Al jaren straal je op de piste, je leerlingen adoreren je en dat gaat ook regelmatig door tot in de late uurtjes met één van je leerlingen
Robin, vorig jaar liet jij je ook meevoeren door de charmes van Jules en je bent dit jaar terug met hoge verwachtingen en hebt er voor gezorgd dat je ook dit jaar weer in de klas van Jules zit, maar die lijkt zich jou bijna niet te herinneren.
Het is midden in de week als Jules na de après-ski uitglijdt op de besneeuwde trap en de enkel zwaar verstuikt. De hele klas heeft geholpen om Jules naar zijn/haar kamer te dragen en iedereen is vertrokken. Alleen Robin blijft nog wat langer om voor Jules te zorgen
Jullie zijn bij de wake van jullie vader. De kist staat in de kamer. Deksel open. Straks komt de rest van de familie die jullie al een tijd niet hebben gezien. Eigenlijk hebben jullie wel zin in een familie-reünie. Jullie zijn al een tijdje aan de wijn
Jules is kunstenaar en heeft het niet breed. Is sentimenteel en wil in het ouderlijk huis gaan wonen, maar kan zich dat eigenlijk niet veroorloven.
Robin daarentegen werkt op de Zuidas en denkt dat er wel een goede prijs is te behalen voor het huis
Jules en Robin, jullie zitten allebei op een bankje bij de zandbak te kijken naar jullie kinderen.
Jullie raken aan de praat en kennen elkaar ergens van vroeger, maar komen er maar niet achter waar jullie elkaar van kennen. De roeivereniging? De jeugdsoos van de kerk?
Robin, jou begint zo langzamerhand iets te dagen en je herinnert je weer dat je vroeger een enorme hekel had aan Jules, al lijkt dat nu toch wel echt een leuk iemand te zijn.
Jullie kinderen beginnen inmiddels steeds meer met zand naar elkaar te gooien.
Jill – Mater Familias, 52 (Rianne)
Wesley – Boekhouder, 55 (Christian)
Tiffany – Hitwoman, 38 (Amanda)
Sharona – Hacker, 32 (Esther)
Jullie zijn leden van een misdaadorganisatie.
Jill staat aan het hoofd, zij is de Mater Familias. Altijd de touwtjes in handen gehad, het brein achter de organisatie, kent alle kneepjes van de cocaïne handel. Contacten over de hele wereld, vanuit de kapitale villa ‘Nooitgedagt’ in Loon op Zand, vlakbij de Efteling.
Lees verder “Ruigrijk”
Dit verhaal vol geheimen, misdaad en bedrog speelden we tijdens een training op 6 februari 2025.
Over de IJssel, aan de verkeerde kant, ligt in de bocht van de Wilpsedijk het prachtige landgoed ‘t Schol. Sinds 1993 is het ingericht als appartementen voor welgestelde senioren, met een professionele staf voor de verzorging. In het grote huis wonen 10 mensen in hun ruime 1-persoons vertrekken.
De sfeer is meestal geweldig onder de bewoners. Gelukkig is iedereen nog heel actief en gezond. Er worden veel interessante uitstapjes georganiseerd.
Vanavond maken wij nader kennis met 2 bewoners: Regina en Pietje en met de verpleegkundige Jeroen en Agnes de directrice.
Lees verder “’t Schol”
Jullie zijn gestationeerd op de Belgische Koning Boudewijnbasis op de Zuidpool.
Jules, jouw specialisatie is aardmagnetisme en Robin, jij bent een expert in de stratosfeer en de ozonlaag. Jullie zijn sinds september werkzaam op de basis en nu in maart loopt de “zomer” ten einde en wordt het steeds moeilijker om buiten te zijn.
Vandaag hebben jullie een vrije dag en hebben besloten samen een laatste tocht naar de pinguïn-kolonie te maken, 2 kilometer verderop. Op de terugweg, als het alweer donker wordt, is Jules gestruikeld en kan niet meer lopen. Dat is beroerd, want jij bent de enige van de twee die de slee goed weet te sturen. Robin, jij probeert met je walkietalkie de basis te bereiken, maar de accu heeft nog maar 1 streepje.
Het kind slaapt nét. Eindelijk. Elk geluidje kan ‘m weer wakker maken. Hij sliep zo moeilijk omdat-ie haarfijn aanvoelt dat jullie al de hele avond kwaad zijn op elkaar en geen woord met elkaar gewisseld hebben. Naar hem poeslief, maar tegen elkaar: niets. Geen woord. Het verlangen is er wel, maar jullie zijn allebei te koppig om als eerste te beginnen. En dat blijft zo. De hele avond.
Wat vanavond wél moet gebeuren is dat de huiskamer nou eindelijk eens ingericht wordt na de verhuizing vorige week, want morgen komen de ouders op visite. Gelukkig is de drank al wel uitgepakt. Uiteraard.
Eigenlijk zijn jullie verliefd op elkaar, maar tot nu toe hebben jullie dit geen van beiden laten blijken.
Robin, jij bent afdelingshoofd en je staat op het punt Jules te ontslaan, omdat je vermoedt dat er een onhoudbare situatie gaat ontstaan. Je hebt er wel heel veel moeite mee, maar het kan niet anders
Jules, jij weet dat Robin richting het hogere management een iets te rooskleurig beeld heeft geschept van de winstcijfers van de afdeling. Dat weet je, omdat jullie dat samen bekokstoofd hebben.
Jullie staan bij de printer. Er zit een blaadje vast.