Theatergezelschap gespecialiseerd in lange impro, cursussen en voorstellingen in Deventer.
Een humoristisch nachtgasten verhaal met een sprookjesachtig sausje.
Jullie zijn Sneeuwwitje en 3 dwergen. Jullie zijn gepensioneerd. Jullie hebben de mijn achtergelaten. Hij was leeg en jullie zijn toch al schathemeltjerijk genoeg. Al het gedolven goud ligt in een grote kluis het Goudhok en elk jaar op 2 februari halen jullie het goud uit de Goudhok dat nodig is voor het komende jaar. Deze dag noemen jullie Goudhok Dag.
Het buurthuis ligt midden in deze volkswijk. Mensen zitten voor hun huizen op kratjes bier. Het grof vuil wordt doorzocht door manke Henk. Ze zeggen dat hij in het leger heeft gezeten. Maar niemand weet het zeker. De huizen zijn verouderd omdat de woningbouw nooit geld heeft om het op te knappen.
Jullie – Max, Victor en Andy – zijn samen de band Silverfish. Max zingt, speelt gitaar en schrijft de meeste muziek. Victor speelt bas, zingt backing vocals en schrijft een paar nummers per album. Andy heeft de band ooit opgericht en speelt drums.
Het is eind november. De lucht boven de Veluwe is grijs, de grond zompig van de regen. Camping De Zwaluw ligt er verlaten bij: schommelstoelen kraken in de wind, een losgeslagen luifel klappert aan een leegstaand chalet. Het seizoen is voorbij, maar ook de laatste hoop lijkt langzaam te vervagen.
Jullie zijn gestationeerd op de Belgische Koning Boudewijnbasis op de Zuidpool.
Jules, jouw specialisatie is aardmagnetisme en Robin, jij bent een expert in de stratosfeer en de ozonlaag. Jullie zijn sinds september werkzaam op de basis en nu in maart loopt de “zomer” ten einde en wordt het steeds moeilijker om buiten te zijn.
Vandaag hebben jullie een vrije dag en hebben besloten samen een laatste tocht naar de pinguïn-kolonie te maken, 2 kilometer verderop. Op de terugweg, als het alweer donker wordt, is Jules gestruikeld en kan niet meer lopen. Dat is beroerd, want jij bent de enige van de twee die de slee goed weet te sturen. Robin, jij probeert met je walkietalkie de basis te bereiken, maar de accu heeft nog maar 1 streepje.
Happy Birthday – Stevie Wonder
Mier had taart gebakken. Voor Eekhoorn, want die was jarig. Maar de taart had zo lekker geroken, dat Mier nu vastzat. Muurvast. Ze kon niet meer naar voren of naar achteren. Had ze maar niet zoveel gegeten. Verdrietig dacht ze dat Eekhoorn haar nu nooit meer zou willen zien omdat ze niet op zijn verjaardag kwam.
Eekhoorn was uitgelaten. Eindelijk zou hij met Mier samen op het bankje alleen in de zon zitten. Olifant was ook nog even langskomen voor zijn verjaardag, maar hij had hem weggestuurd. Hij wilde Mier iets belangrijks vragen. Iets fijns. Maar waar bleef ze nou toch?
Het was 2.05 toen de eerste explosie op nummer 5 door de nacht knalde. Dit was duidelijk geen vuurwerk. De tweede explosie op nummer 7 volgde een minuut daarna. Zo snel als jullie konden haastten jullie je richting de straat, elk uit je eigen huis. Buiten zagen jullie de vlammen uit de huizen van jullie buren, nummer 5 en 7 al uit de ramen opstijgen.
Het zwart van de grillige takken steekt rauw af tegen het nachtelijke blauw. De maan staat in het eerste kwartier en wordt geplaagd door een voorbij schuivende wolk. Hier en daar is er nog een oranje of rode streep zonlicht te zien. Al snel zal de dag verleden zijn en de nacht het heden. De Poolster schijnt al fel. De eerste lantarenpalen flitsen aan, eerst nog met blauwig licht dat snel over zal graag in oranje/geel.
Lees verder “Geel door de nacht”
Dit verhaal vol geheimen, misdaad en bedrog speelden we tijdens een training op 6 februari 2025.
Over de IJssel, aan de verkeerde kant, ligt in de bocht van de Wilpsedijk het prachtige landgoed ‘t Schol. Sinds 1993 is het ingericht als appartementen voor welgestelde senioren, met een professionele staf voor de verzorging. In het grote huis wonen 10 mensen in hun ruime 1-persoons vertrekken.
De sfeer is meestal geweldig onder de bewoners. Gelukkig is iedereen nog heel actief en gezond. Er worden veel interessante uitstapjes georganiseerd.
Vanavond maken wij nader kennis met 2 bewoners: Regina en Pietje en met de verpleegkundige Jeroen en Agnes de directrice.
Jules, je hangt voor de buis. Onrustig. Moe. Verdrietig. Een vreemde angst draait om je heen.
Robin, je bent de geest van de partner van Jules. Je kunt het huis niet verlaten en wacht tot je bevrijd wordt. Tot Jules je loslaat.
In de kamer hiernaast begint jullie dochtertje weer te huilen.