Troy – Sinéad O’ Conner
Jullie zijn een stel met ups maar ook veel downs. Afgelopen week is het meermalen verkeerd gegaan. Slaande ruzie, schreeuwen, spullen gooien en het weer goed maken. Jullie zoon Bram heeft daar veel last van. Hij hoort jullie ruzies en trekt zich steeds meer terug. Eergisteren echter sprong
Bram tussen jullie in om jullie uit elkaar te halen. Hij kreeg helaas rake klappen. Jullie schrokken beide hier zo van dat de ruzie voorbij was. Echter heeft jeugdzorg, die al lang betrokken is bij jullie gezin, besloten dat Bram voor nu uit huis geplaatst wordt. Hij is een uur geleden opgehaald, jullie proberen te beseffen wat er nu gebeurt is.
Down Under – Men at work
Nynke: jij bent al je hele leven gek van koala’s en had altijd de droom er eentje vast te houden. Het kwam er echter nooit van, tot jouw partner Patrick jou deze zomer verraste met een reis naar Australië, inclusief koala knuffelen.
Helaas was je enorm teleurgesteld door de koala’s – waren deze lusteloze stinkberen nou echt jouw favoriete dieren? Het blijft echter een fantastisch gebaar van Patrick, en hij houdt nu niet op over de koala’s. Maar hoe lang kan je je teleurstelling nog voor je houden, vooral nu jullie weer thuis zijn, bij de koala verzameling die je niet meer wilt.
Het kind slaapt nét. Eindelijk. Elk geluidje kan ‘m weer wakker maken. Hij sliep zo moeilijk omdat-ie haarfijn aanvoelt dat jullie al de hele avond kwaad zijn op elkaar en geen woord met elkaar gewisseld hebben. Naar hem poeslief, maar tegen elkaar: niets. Geen woord. Het verlangen is er wel, maar jullie zijn allebei te koppig om als eerste te beginnen. En dat blijft zo. De hele avond.
Wat vanavond wél moet gebeuren is dat de huiskamer nou eindelijk eens ingericht wordt na de verhuizing vorige week, want morgen komen de ouders op visite. Gelukkig is de drank al wel uitgepakt. Uiteraard.
Country roads – John Denver
Jullie zijn geboren en getogen in het kleine dorp waar jullie nu weer zijn. Jullie zijn 7 jaar geleden verhuisd naar de grote stad. Echter daar hebben jullie alleen tegenslag gehad. Geen aansluiting, ontslag en torenhoge huurprijzen. Het heeft jullie naderbij gebracht. Maar jullie besloten wel weer terug te gaan naar het dorp. Een voelt zich direct weer thuis de ander echter…
Persoon 1 en Persoon 2, jullie hadden tot Corona een hele fijne en goede relatie samen. Jullie hebben geen kinderen en dit zorgde ervoor dat jullie alle vrijheid hadden om te ondernemen wat jullie wilden. Jullie genoten van het leven, gingen vaak uit eten, op vakantie en waren onafscheidelijk.
Persoon 1, jij moet al wel je hele leven omgaan met hartproblemen en omdat Corona een groot risico voor jou was, ben jij al sinds het begin van de crisis bang om Corona op te lopen.
Persoon 2, jij werkt in het ziekenhuis en al snel begint Persoon 1 je als risico te zien. Persoon 1, jij wil, dat jullie apart van elkaar gaan wonen, zodat jij onder geen beding Corona kan krijgen.
Jules en Robin, jullie zitten allebei op een bankje bij de zandbak te kijken naar jullie kinderen.
Jullie raken aan de praat en kennen elkaar ergens van vroeger, maar komen er maar niet achter waar jullie elkaar van kennen. De roeivereniging? De jeugdsoos van de kerk?
Robin, jou begint zo langzamerhand iets te dagen en je herinnert je weer dat je vroeger een enorme hekel had aan Jules, al lijkt dat nu toch wel echt een leuk iemand te zijn.
Jullie kinderen beginnen inmiddels steeds meer met zand naar elkaar te gooien.
Xxx en Yyy, jullie zijn vanaf jullie kinderjaren dikke maatjes. En sinds een aantal jaar bezoeken jullie samen Xxx’s super lieve opa. Dus ook vandaag. En vandaag zit hij weer op zijn praatstoel. Dit keer een verhaal over dat hij ooit een kraak heeft gezet (ja, ja, natuurlijk) en dat hij het geld van toen én de buitgemaakte juwelen nog altijd achterin het onderste laadje van de servieskast heeft liggen.
Hoogste tijd voor koffie en gebak. Jullie zijn de keuken in gegaan om verse koffie en gebak te pakken én natuurlijk om ff te grinniken om dit nieuwe verhaal.
Terug in opa’s huiskamer zit opa daar stil en grauw in zijn stoel naast de kast. Yyy, jij hebt zojuist opa’s pols gevoeld. Niks, die man is dood. Jullie kijken elkaar aan en denken hetzelfde: was zijn kraakverhaal een laatste biecht?
A en B, jullie zijn beide aan het backpacken in Zuidoost-Azië.
A, jouw reis kan niet beter. Je hebt de mooiste dingen gezien, wat je ook allemaal vakkundig hebt vastgelegd op The Gram. Je had de mazzel bij die ene zonsopkomst en de mensen zijn allemaal uiterst vriendelijk. Vorige week heb je, na een fullmoon party, je bovenste hostelbedje gedeeld met die ene leuke persoon. Die was de volgende ochtend weliswaar er vroeg vandoor, maar met jouw geluk weet jij zeker dat je die persoon nog wel tegen zult komen. En verrek. Na en paar dagen te hebben genoten van een gratis upgrade in een pittoresk resort, blijkt op het busstation die ene persoon te staan….
B, jouw reis is kut. Jaren heb je gespaard voor deze levens-veranderende droomreis, maar in plaats van jezelf te vinden, ben je bijna alles verloren. Op dag 2 al was je portemonnee gestolen en je bent al minimaal vier keer afgezet. Je hebt de moed maar opgegeven en het op een drinken gezet. Vorige week ben je nog na een of ander fullmoon feestje met de eerste de beste persoon naar het hostel gegaan. Wat een slechte nacht. Die hoef je nooit meer te zien. En nu sta je hier dan, bij het busstation in een of ander godvergeten oord, op de bus te wachten. Het duurt en duurt, en wie staat daar?
Persoon 1: In de tweede wereld oorlog is een belangrijk erfstuk van jullie familie door de Duitsers afgenomen. Jij bent hier altijd zeer verbitterd door geweest.
Persoon 2: jij weet dat je grootouders grootste wens is dat het erfstuk terug komt. Na een grote zoektocht heb je het erfstuk gevonden en is het je gelukt om het erfstuk in je bezit te krijgen. Je gaat het dadelijk vol trots aan persoon 1 presenteren. Wat die niet weet is dat de vorige eigenaren het eigenlijk niet af wilden geven, ook jij hebt het dus geroofd.
Happy Birthday – Stevie Wonder
Mier had taart gebakken. Voor Eekhoorn, want die was jarig. Maar de taart had zo lekker geroken, dat Mier nu vastzat. Muurvast. Ze kon niet meer naar voren of naar achteren. Had ze maar niet zoveel gegeten. Verdrietig dacht ze dat Eekhoorn haar nu nooit meer zou willen zien omdat ze niet op zijn verjaardag kwam.
Eekhoorn was uitgelaten. Eindelijk zou hij met Mier samen op het bankje alleen in de zon zitten. Olifant was ook nog even langskomen voor zijn verjaardag, maar hij had hem weggestuurd. Hij wilde Mier iets belangrijks vragen. Iets fijns. Maar waar bleef ze nou toch?
