Persoon 1 (vader/moeder): in de vroege jaren tachtig was jij universitair onderzoeker in West-Duitsland. Op een dag hebben je partner en jij jullie kinderen halsoverkop meegenomen naar Oost-Duitsland, onder het mom van een dodelijk zieke oma. Bij het tankstation op de weg naar Berlijn bleken er echter Stasi-agenten te wachten en vertelden jullie het echte verhaal: jij was voor de DDR. Omdat jullie op het punt stonden gearresteerd te worden, zijn jullie naar Oost-Duitsland gevlucht.
Persoon twee (kind): jouw broer/zus was meerderjarig en kon dus op eigen houtje terug naar de BRD. Jij moest echter blijven en werd met je ouders DDR-burger. Je ouders beloofden je dat het daar het paradijs was, maar al snel realiseerde je, dat niets minder waar was. Je weet niet of je ouders hetzelfde dachten.
Lees verder “Heilstaat”
Xxx en Yyy, jullie zijn vanaf jullie kinderjaren dikke maatjes. En sinds een aantal jaar bezoeken jullie samen Xxx’s super lieve opa. Dus ook vandaag. En vandaag zit hij weer op zijn praatstoel. Dit keer een verhaal over dat hij ooit een kraak heeft gezet (ja, ja, natuurlijk) en dat hij het geld van toen én de buitgemaakte juwelen nog altijd achterin het onderste laadje van de servieskast heeft liggen.
Hoogste tijd voor koffie en gebak. Jullie zijn de keuken in gegaan om verse koffie en gebak te pakken én natuurlijk om ff te grinniken om dit nieuwe verhaal.
Terug in opa’s huiskamer zit opa daar stil en grauw in zijn stoel naast de kast. Yyy, jij hebt zojuist opa’s pols gevoeld. Niks, die man is dood. Jullie kijken elkaar aan en denken hetzelfde: was zijn kraakverhaal een laatste biecht?
Persoon A, 2 jaar geleden ben jij naar Nederland verhuisd omdat dat het geboorteland is van jouw vader. Nederlands vind je maar een moeilijke taal en op school word je vreselijk gepest. Vandaag ben je na school in elkaar geslagen.
Persoon B, jij bent de vader van persoon A. Eigenlijk dacht je dat jouw dochter het wel fijn vond in Nederland maar nu jouw dochter met een wond in haar gezicht thuis komt wil je toch wel weten wat eraan de hand is.
Jullie zijn vrienden en staan jullie klaar te maken voor een nieuwe stapavond.
A, jij hoopt dat je crush er vanavond weer is. Je hebt je voorgenomen om deze keer echt iets tegen hem/haar te zeggen. Je hebt de openingszin al in gedachten.
B, wat A niet weet is dat jij vorig jaar al met diens crush naar bed bent geweest.
Europapa van Joost Klein
Zweden, mei 2024: de ware toedracht
En toen was daar ineens die schorsing. Lang bleef het stil, waarom dan toch?
Jooske, het was jouw kans op een echte internationale doorbraak, het songfestival 2024. Je stond bést lekker in de lijsten. Maar er zijn dingen die jou te ver gaan, die zelfs een optreden op het songfestival niet waard zijn. Natuurlijk gaat dat niet om een cameravrouw die toch filmt. Daar zou je het niet voor op het spel zetten. Maar alleen jij en zij kennen de ware toedracht.
Hanne, jij hebt die klacht ingediend. Professioneel ben je wel wat gewend, je draait – letterlijk – al heel wat jaartjes mee en die artiesten zijn altijd rare snuiters. Maar dit…. kom op zeg, dit kon echt niet. Maar alleen jij en zij kennen de ware toedracht.
Vanavond, bijna 3 weken later, zien jullie elkaar voor het eerst weer. Wordt het tijd voor openbaarheid?
Jullie zijn 2 vrienden op kampeervakantie.
Persoon 1 heeft als real life Indiana Jones echt de tijd van zijn/haar leven.
Persoon 2 heeft al 4 nachten bijna niet geslapen, is verbrand en zit onder de muggenbulten
Toch doen jullie nog een laatste poging voor een hike naar de ‘magic waterfalls’.
Daughters – John Mayer
Lotte jij zat in een toxic relatie, vannacht heb jij je na een heftige ruzie de knoop doorgehakt en hebt besloten om bij je vriend weg te gaan. Je hebt een paar spullen gepakt en hebt midden in de nacht je vader opgebeld of hij je op wilde halen.
Arjen jij had geen warme band met je vader. Voordat je dochter was geboren heb je beloofd om het anders te doen. Door je drukke baan is dat niet helemaal gelukt. Maar nu je dochter heeft gebeld heb je haar opgehaald. Jullie komen in het ouderlijk huis waar Lotte in de logeerkamer mag verblijven.
Jullie zijn al jaren gelukkig samen en vormen een fijn koppel.
Speler één jij bent onderdeel van een zoekteam en je bent net terug vanuit Marokko. Daar is een verschrikkelijke aardbeving geweest. Je hebt veel gezien en meegemaakt. Je hebt mensen onder het puin weggehaald. Een aantal levend maar meer overleden. Een meisje van zes blijft op je netvlies staan. Je kon niets voor haar doen behalve haar terug geven aan haar familie. Nu ben je aan het bijkomen.
Speler twee. Je bent altijd bezorgd als je partner op een missie is. Jij runt dan het huishouden. Je bent blij dat hij/zij weer terug is. Hij/zij zit nu al twee dagen wezenloos voor zich uit te staren op de bank. Je denkt dat het goed is dat hij in beweging komt en stelt voor om het schuurtje op te knappen een klusje wat jullie al twee jaar voor jullie uitschuiven.
Persoon 1: rond je elfde leverde een uil een toelatingsbrief af voor Toverburg – de meest prestigieuze toverschool van Nederland. Tot dan toe onbekend voor jou. Omdat jij de een van de weinige leerlingen van niet magische afkomst was, werd je onder de vleugel genomen door Persoon 2 – de gerespecteerde en wijze hoofdmeester(es) van de school.
Je begon enthousiast, maar nu ben je gedesillusioneerd, ook al ben je misschien wel de beste leerling van de school. Binnenkort is je eindexamen, maar je weet dat je niets aan je diploma zal hebben. Niet in de toverwereld, want daar draait het alleen maar om afkomst en familie. Niet in de gewone wereld, want aan vakken als wiskunde, taal, economie, etc. doen ze niet op Toverburg. Je denkt daarom aan stoppen.
Persoon 2: je maakt je zorgen over persoon 1. Hij/zij is de enig overgebleven leerling met een niet-magische afkomst. Als hij/zij stopt, zit je met een probleem: Ministerie van Magische Zaken zet de subsidies stop of, erger nog, ze ontslaan je, omdat je niet aan hun diversiteitseisen kan voldoen.
Vanavond is jullie wekelijkse schaak-avond.
Jullie zijn op de werf aan het schuren aan jullie kajuitbootje waarmee je al 20 jaar over de Friese wateren hebt gevaren, heel veel met de kinderen, nu weer met z’n tweetjes. Jullie zien dat door het vele schuren het hout erg dun is geworden.
Jules: jou komt het varen je zo langzamerhand de neus uit. Je wilt met de trein naar Budapest, Kroatië, maakt niet uit. Desnoods alleen of met je zoon
Robin: jij hebt al een aanbetaling gedaan voor een nieuwe boot, alleen weet Jules dat nog niet
