Happy Birthday – Stevie Wonder
Mier had taart gebakken. Voor Eekhoorn, want die was jarig. Maar de taart had zo lekker geroken, dat Mier nu vastzat. Muurvast. Ze kon niet meer naar voren of naar achteren. Had ze maar niet zoveel gegeten. Verdrietig dacht ze dat Eekhoorn haar nu nooit meer zou willen zien omdat ze niet op zijn verjaardag kwam.
Eekhoorn was uitgelaten. Eindelijk zou hij met Mier samen op het bankje alleen in de zon zitten. Olifant was ook nog even langskomen voor zijn verjaardag, maar hij had hem weggestuurd. Hij wilde Mier iets belangrijks vragen. Iets fijns. Maar waar bleef ze nou toch?
Het is koningsdag en Jules, jij hebt al de hele dag rondgelopen, lekker gegeten en gedronken totdat Robin op een veel te volle gracht met een auto over jouw voet heen reed. Jullie zitten bij de eerste hulp te wachten tot je eindelijk geholpen wordt
Jullie zijn gestationeerd op de Belgische Koning Boudewijnbasis op de Zuidpool.
Jules, jouw specialisatie is aardmagnetisme en Robin, jij bent een expert in de stratosfeer en de ozonlaag. Jullie zijn sinds september werkzaam op de basis en nu in maart loopt de “zomer” ten einde en wordt het steeds moeilijker om buiten te zijn.
Vandaag hebben jullie een vrije dag en hebben besloten samen een laatste tocht naar de pinguïn-kolonie te maken, 2 kilometer verderop. Op de terugweg, als het alweer donker wordt, is Jules gestruikeld en kan niet meer lopen. Dat is beroerd, want jij bent de enige van de twee die de slee goed weet te sturen. Robin, jij probeert met je walkietalkie de basis te bereiken, maar de accu heeft nog maar 1 streepje.
Jules, jouw zoon is veroordeeld voor moord en vandaag zal zijn doodstraf uitgevoerd worden.
Robin, jouw dochter is door Jules’ zoon vermoord. Jij verwacht troost te vinden als het vonnis eindelijk voltrokken is.
Jullie zijn vandaag samen in de gevangenis om geïnterviewd te worden voor de tv, maar er gaat voortdurend iets mis en jullie wachten en wachten, maar het interview wordt voortdurend uitgesteld. Jullie komen in gesprek
Het jaar is 2044. De kolonisatie van Mars begint op gang te komen. Er leven inmiddels bijna honderd mensen op Mars. Voor alle basisbehoeften is inmiddels een oplossing gevonden. Het recyclen van water is bijna perfect, er zijn grotten gevonden die prima te bewonen zijn en ook de voedselvoorziening is toereikend, mits de maandelijkse leveranties goed verlopen.
Echter, het blijkt dat leven met alleen basisbehoeften vervuld niet genoeg is. Alleen maar werk en geen plezier is op den duur absoluut niet houdbaar en vorig jaar is besloten dat kunst en cultuur onmisbaar zijn en daarom zijn jullie uitverkozen voor een expeditie naar Mars.
Lees verder “Kolonisten”
Angel wings – Flight attendant
Meneer Robin: Jij bent steward op een lijnvlucht naar de VS en je hebt al 2 waarschuwingen op je naam staan wegens aanvaringen met reizigers. Dit is de eerste vlucht na je cursus anger management.
meneer Jules: Door een fout in het systeem was je stoel dubbel geboekt. Door flink veel stennis te maken heb je voor elkaar gekregen dat je daarom maar business class mag reizen. Het is de eerste keer dat je zoveel luxe kunt krijgen en je bent van plan daar optimaal gebruik van te maken.
Maar die sushi van een uur geleden valt niet helemaal goed,
Life is music and music is life. Het motto van jullie vader. Jullie opvoeding was doordrenkt met muziek. Jullie hadden talent en muziek werd jullie daarnaast met de paplepel ingegoten. Het duurde niet lang voor jullie opgepikt werden door het grote publiek. Al snel hadden jullie een platencontract en maakten jullie hit na hit. Jullie toerden door heel Europa en op een gegeven moment kwam zelfs een wereldtour in beeld. Zo ver is het echter nooit gekomen.
Lees verder “De muzikale 3”
Het is 3 uur ‘s nachts als je beneden gestommel hoort. Snel zoek je naar iets wat op een wapen lijkt en even later duw je met de stofzuigerslang in de aanslag voorzichtig de keukendeur open. De tafel ligt al vol met spullen en op dat moment komt een hoodie door de huiskamerdeur naar binnen en blijft verbijsterd staan. 10 seconden kijken jullie elkaar verbijsterd aan. Robin!!? Jules?!?
Jules en Robin, jullie zitten allebei op een bankje bij de zandbak te kijken naar jullie kinderen.
Jullie raken aan de praat en kennen elkaar ergens van vroeger, maar komen er maar niet achter waar jullie elkaar van kennen. De roeivereniging? De jeugdsoos van de kerk?
Robin, jou begint zo langzamerhand iets te dagen en je herinnert je weer dat je vroeger een enorme hekel had aan Jules, al lijkt dat nu toch wel echt een leuk iemand te zijn.
Jullie kinderen beginnen inmiddels steeds meer met zand naar elkaar te gooien.
Jules, jij bent een geliefde skileraar. Al jaren straal je op de piste, je leerlingen adoreren je en dat gaat ook regelmatig door tot in de late uurtjes met één van je leerlingen
Robin, vorig jaar liet jij je ook meevoeren door de charmes van Jules en je bent dit jaar terug met hoge verwachtingen en hebt er voor gezorgd dat je ook dit jaar weer in de klas van Jules zit, maar die lijkt zich jou bijna niet te herinneren.
Het is midden in de week als Jules na de après-ski uitglijdt op de besneeuwde trap en de enkel zwaar verstuikt. De hele klas heeft geholpen om Jules naar zijn/haar kamer te dragen en iedereen is vertrokken. Alleen Robin blijft nog wat langer om voor Jules te zorgen
