A, jij bent de wolf. Je hebt het huisje van de zeven geitjes binnen weten te dringen met meel op je poten en ingeslikte zeep. You know the drill. De afgelopen 20 minuten ben je bezig geweest om 3 geitjes te verorberen.
B. Jij bent het vierde geitje dat op het menu staat. Je zit vastgebonden aan de verwarming, maar hebt al het grootste deel van het touw weten door te slijten.
Wolf, eigenlijk zit je al helemaal vol terwijl je op weer zo’n mekker afloopt. Wat is dit toch een zwaar leven.
Dit verhaal vol geheimen, misdaad en bedrog speelden we tijdens een training op 6 februari 2025.
Over de IJssel, aan de verkeerde kant, ligt in de bocht van de Wilpsedijk het prachtige landgoed ‘t Schol. Sinds 1993 is het ingericht als appartementen voor welgestelde senioren, met een professionele staf voor de verzorging. In het grote huis wonen 10 mensen in hun ruime 1-persoons vertrekken.
De sfeer is meestal geweldig onder de bewoners. Gelukkig is iedereen nog heel actief en gezond. Er worden veel interessante uitstapjes georganiseerd.
Vanavond maken wij nader kennis met 2 bewoners: Regina en Pietje en met de verpleegkundige Jeroen en Agnes de directrice.
Lees verder “’t Schol”
Het jaar is 2044. De kolonisatie van Mars begint op gang te komen. Er leven inmiddels bijna honderd mensen op Mars. Voor alle basisbehoeften is inmiddels een oplossing gevonden. Het recyclen van water is bijna perfect, er zijn grotten gevonden die prima te bewonen zijn en ook de voedselvoorziening is toereikend, mits de maandelijkse leveranties goed verlopen.
Echter, het blijkt dat leven met alleen basisbehoeften vervuld niet genoeg is. Alleen maar werk en geen plezier is op den duur absoluut niet houdbaar en vorig jaar is besloten dat kunst en cultuur onmisbaar zijn en daarom zijn jullie uitverkozen voor een expeditie naar Mars.
Lees verder “Kolonisten”
Het was 2.05 toen de eerste explosie op nummer 5 door de nacht knalde. Dit was duidelijk geen vuurwerk. De tweede explosie op nummer 7 volgde een minuut daarna. Zo snel als jullie konden haastten jullie je richting de straat, elk uit je eigen huis. Buiten zagen jullie de vlammen uit de huizen van jullie buren, nummer 5 en 7 al uit de ramen opstijgen.
Lees verder “Buren”
Het is 3 uur ‘s nachts als je beneden gestommel hoort. Snel zoek je naar iets wat op een wapen lijkt en even later duw je met de stofzuigerslang in de aanslag voorzichtig de keukendeur open. De tafel ligt al vol met spullen en op dat moment komt een hoodie door de huiskamerdeur naar binnen en blijft verbijsterd staan. 10 seconden kijken jullie elkaar verbijsterd aan. Robin!!? Jules?!?
Vacanze Romane – Matia Bazar
Jules, jij bent hovenier en werkt vanmiddag achter in de tuin van Robin om grote takken van de boom af te zagen. Het is heet. Bloedheet. Je houdt het niet langer uit en je hebt je overall uitgetrokken.
Jules, jij zit ook in de tuin. Je moet eigenlijk weer naar binnen om te werken, maar je geniet te veel van het uitzicht.
Ineens valt een van de takken een andere kant op dan verwacht en vernielt het dak van het tuinhuisje
Jules en Robin, jullie zitten allebei op een bankje bij de zandbak te kijken naar jullie kinderen.
Jullie raken aan de praat en kennen elkaar ergens van vroeger, maar komen er maar niet achter waar jullie elkaar van kennen. De roeivereniging? De jeugdsoos van de kerk?
Robin, jou begint zo langzamerhand iets te dagen en je herinnert je weer dat je vroeger een enorme hekel had aan Jules, al lijkt dat nu toch wel echt een leuk iemand te zijn.
Jullie kinderen beginnen inmiddels steeds meer met zand naar elkaar te gooien.
Daar zitten jullie dan, in een stacaravan op een lege camping in Zwitserland. Tussen jullie in de doos met juwelen van onschatbare waarde die uit het Louvre zijn gestolen. Jullie hadden het idee al 2 jaar, maar eigenlijk kon je nooit denken aan de tijd ná de roof. Maar nu is het dan zover en het is gewoon gelukt. Voldoening en ongeloof vechten om aandacht Lees verder “Het Louvre”
Jullie zijn bij de wake van jullie vader. De kist staat in de kamer. Deksel open. Straks komt de rest van de familie die jullie al een tijd niet hebben gezien. Eigenlijk hebben jullie wel zin in een familie-reünie. Jullie zijn al een tijdje aan de wijn
Jules is kunstenaar en heeft het niet breed. Is sentimenteel en wil in het ouderlijk huis gaan wonen, maar kan zich dat eigenlijk niet veroorloven.
Robin daarentegen werkt op de Zuidas en denkt dat er wel een goede prijs is te behalen voor het huis
Het is eind november. De lucht boven de Veluwe is grijs, de grond zompig van de regen. Camping De Zwaluw ligt er verlaten bij: schommelstoelen kraken in de wind, een losgeslagen luifel klappert aan een leegstaand chalet. Het seizoen is voorbij, maar ook de laatste hoop lijkt langzaam te vervagen.
Lees verder “Op de Camping”