auteur: Arjen

Jules, je hangt voor de buis. Onrustig. Moe. Verdrietig. Een vreemde angst draait om je heen.

Robin, je bent de geest van de partner van Jules. Je kunt het huis niet verlaten en wacht tot je bevrijd wordt. Tot Jules je loslaat.

In de kamer hiernaast begint jullie dochtertje weer te huilen.

Jullie zijn de Kerstman en Robin, een elf.

Robin, jij bent een jonge, bevlogen elf die met lede ogen aanziet hoe de Noordpool steeds kleiner wordt door de opwarming.

Kerstman, jij bent een oude witte man die denkt ‘na ons de zondvloed’ en de speelgoedfabriek gewoon nog ouderwets met een dieselaggregaat aanstuurt, want hoe kom je anders aan voldoende stroom?

Vandaag zien jullie hoe er een grote scheur in het ijs steeds dichterbij de fabriek komt

Jules en Robin, jullie zitten allebei op een bankje bij de zandbak te kijken naar jullie kinderen.
Jullie raken aan de praat en kennen elkaar ergens van vroeger, maar komen er maar niet achter waar jullie elkaar van kennen. De roeivereniging? De jeugdsoos van de kerk?

Robin, jou begint zo langzamerhand iets te dagen en je herinnert je weer dat je vroeger een enorme hekel had aan Jules, al lijkt dat nu toch wel echt een leuk iemand te zijn.

Jullie kinderen beginnen inmiddels steeds meer met zand naar elkaar te gooien.

Jules en Robin, jullie zijn tieners en jullie repeteren voor het toneelstuk dat jaarlijks op De Grote Avond wordt opgevoerd voor alle leerlingen en familieleden in de grote zaal van de schouwburg.

In jullie rol zijn jullie verliefd, maar wat het repeteren echt heel ingewikkeld maakt is dat jullie in het echt ook verliefd zijn op elkaar, maar dat weten jullie niet.

Jullie repeteren nu de scène van de tweede ontmoeting in het park

Jules, jij bent een beetje een buitenbeentje in je klas. Excentriek, onbegrepen en, zoals dat er bij hoort in scripts, je bent niet de beste in sport.

Robin, jij bent Jules’ tegenpool: populair, goed in sport, etc. Je reinste teen movie.

Robin, vorige week heb je in een pestbui ten overstaan van iedereen Jules laten struikelen in de kantine en nu loopt Jules op krukken. Tot je verbazing moet je toezien dat dit een geweldige aantrekkingskracht op de andere sexe. Zelfs jouw vriend(in) ziet je niet meer staan. 

Jullie zitten nu op het bankje bij de rector, want je moet nablijven.

Eigenlijk zijn jullie verliefd op elkaar, maar tot nu toe hebben jullie dit geen van beiden laten blijken.

Robin, jij bent afdelingshoofd en je staat op het punt Jules te ontslaan, omdat je vermoedt dat er een onhoudbare situatie gaat ontstaan. Je hebt er wel heel veel moeite mee, maar het kan niet anders

Jules, jij weet dat Robin richting het hogere management een iets te rooskleurig beeld heeft geschept van de winstcijfers van de afdeling. Dat weet je, omdat jullie dat samen bekokstoofd hebben.

Jullie staan bij de printer. Er zit een blaadje vast.