Theatergezelschap gespecialiseerd in lange impro, cursussen en voorstellingen in Deventer.
Auteurs van buiten Ja!Theater die ons verhalen hebben toegestuurd. Bedankt nog iedereen!
Twee zussen, Melanie en Julia en broer Marcel met echtgenote Esther zijn in de boerderij van hun ouders op Terschelling bij elkaar om te bespreken wat er allemaal geregeld moet nu na het overlijden van hun 76-jarige moeder twee weken geleden.
Lees verder “Kinnum”
Rogier
Consta
Rozemarijn
Valérie
Charlotte
RISC is een oude studentikoze vereniging in Rotterdam, al meer dan 100 jaar leidt deze vereniging studenten door hun studententijd en naar een toekomst met OSM, Ons soort mensen. De vereniging heeft een mooie sociëteit in Kralingen en komen daar vaak samen. De vereniging staat naar buiten toe bekend als joviaal en goedmoedig, wellis waar een beetje bekakt, maar oke, de lokale middenstand heeft maar wat graag wat RISCers op hun terrasje zitten, ze leveren in hun eentje gegarandeerd een dagopbrengst op.
Twee buren stellen: Marlies en Dennis en Evelien en Michel. Evelien en Marlies kennen elkaar vanaf de Universiteit, waar zij beide rechten hebben gedaan.
Ze wonen sinds anderhalf jaar bij elkaar in de straat, in een nieuwbouwwijk in Houten. Afgelopen zomer tennisten de koppels samen en om de week op vrijdagavond eten ze samen en luiden met een borrel het weekend in. In het begin was dat elke week maar Dennis en Marlies konden dit niet waarmaken. Deze week wordt er gegeten bij Evelien en Michel. Evelien is net thuis van een driedaagse bijscholing in Amsterdam, dus Michel heeft gekookt.
Lees verder “Gezelligheid!!”
Jullie leven in een commune samen in Huize Samenzijn en hebben gisteren een feest gehad in de tuin ter ere van jullie 10 jarig bestaan. Jullie zijn zelfvoorzienend. Eerlijkheid, eendracht en echtheid staan bij jullie hoog in het vaandel. Jullie hebben een biologische moestuin, een rustruimte waar veel activiteiten georganiseerd worden zoals mindfulness, yoga, lezen, klankschalen therapie ed.
Lees verder “Community”
Dochter: jij bent zoals elke dinsdag avond bij jouw vriendje geweest om samen op zijn kleine zusje te passen, alleen gebeurde er iets erg onverwachts. Er werd namelijk ingebroken en ze hebben jouw vriendje neergeschoten, recht voor jouw ogen. Je kon zijn zusje nog net op tijd halen en stiekem ontsnappen. Inmiddels is het 1 week later, jouw moeder is al die tijd op vakantie geweest en je hebt er alles aan gedaan om haar te bereiken, tevergeefs.
Moeder: jij bent lekker een weekje op vakantie geweest en je hebt alles van thuis achter je gelaten, zo ook jouw dochter. Geen idee van wat er zich thuis allemaal afspeelde heb je nooit op de berichten, emails, telefoontjes, brieven en al het andere gereageerd. Nu kom je thuis en wil jouw dochter niet eens hallo tegen je zeggen, tijdens het eten vraag je wat er aan de hand is.
Door de vergrote toestroom van vluchtelingen uit de Oekraïne wordt een asielzoekerscentrum in een voormalig kantoorpand in Leiden gevestigd. Niet alleen Oekraïners, maar asielzoekers uit allerlei windstreken worden er gehuisvest. Het gebouw had in de jaren 80 voor hip door kunnen gaan, maar valt inmiddels vooral op door de gelijkenis met Oostblok architectuur. In het nieuw geopende asielzoekerscentrum wordt als dagactiviteit voor de nieuwelingen een kookcursus gegeven.
Lees verder “Oost West Thuis Best”
Julia is de dochter van een Italiaans vader en Nederlandse moeder. Toen haar ouders vijf jaar geleden overleden, erfde Julia de zieltogende pizzeria van haar vader. Het menu bestond destijds uit de bekende nietszeggende mix van pizza’s en pasta’s, waarbij als toetje steevast een bord slechte tiramisu werd gepromoot. Op een enkele trouwe stamgast uit de buurt na, kwamen er eigenlijk nauwelijks nog gasten. De pizzeria was een voorbeeld van vergane glorie, maar lag wel op een prachtige locatie in de stad. Bovendien voorzag Julia in het hogere segment van de markt veel interesse voor Italiaanse Haute Cuisine. Ze besloot daarom het roer drastisch om te gooien.
Lees verder “Hoe heet is de soep?”
Twee stelletjes (Don en Willeke en Manuel en Ymre) zijn samen een midweek in een huisje. Ze vieren hun vriendschap die bijna 5 jaar geleden is ontstaan in het ziekenhuis. Jasmijn, de dochter van Manuel en Ymre had leukemie en heeft anderhalf jaar gevochten voor haar leven. Ze is nu al 3 jaar stabiel maar blijft een zorgenkind. Ze is nu 8 en moet nog steeds twee keer per jaar op controle komen. Willeke en Don werkten in het ziekenhuis en hebben elkaar daar ook leren kennen. Ze zien elkaar minstens twee keer per maand en Willeke past regelmatig op Jasmijn zodat Ymre en Manuel dan naar de film kunnen of uit eten.
Lees verder “Het leven vieren”