Het was 2.05 toen de eerste explosie op nummer 5 door de nacht knalde. Dit was duidelijk geen vuurwerk. De tweede explosie op nummer 7 volgde een minuut daarna. Zo snel als jullie konden haastten jullie je richting de straat, elk uit je eigen huis. Buiten zagen jullie de vlammen uit de huizen van jullie buren, nummer 5 en 7 al uit de ramen opstijgen.
Lees verder “Buren”
In een bos aan de rand van Diepenveen is Abdij Sion te vinden. Een klooster waar ‘zij die zich toewijden aan God’ permanent wonen. Het is een prachtige plek vol rust en karakter. Het gebouw heeft een fraaie bouwstijl waarbinnen onze nonnen/monniken wonen. Het leven van de nonnen/monniken bestaat uit een vast schema; 8 uur werken, 8 uur bidden en 8 slapen. Het grootste gedeelte van de dag wordt in stilte doorgebracht.
Lees verder “Enigma”
Het is 2050. Preppers hebben zich op van alles voorbereid maar niet op de Japanse duizendknoop, toch is het zo dat alles overwoekerd is met deze plant. Zelf roundup kan deze plant niet meer kapot maken. Gebouwen zijn er niet meer. Alles is bedekt met deze plant. De maatschappij is ontwricht, groepen mensen begonnen elkaar naar het leven te staan.
Jullie zijn dieper de Japanse duizendknoop jungle ingegaan. Hebben een hut gemaakt van de plant en eten de plant om te overleven. Jullie staan nu voor de keus hier blijven of toch op zoek gaan naar andere vriendelijke mensen.
Locatie De krappe, ronde woonkamer van de vuurtoren ‘Vlielands Hoop’. De ruimte is functioneel en verweerd. Een krakende houten tafel, drie verschillende stoelen, een klein keukenblok en een raam dat uitkijkt op de woeste, donkere zee. Via de achterkamer kom je bij de steile, metalen wenteltrap die leidt naar boven, naar de lantaarnkamer.
Lees verder “De Laatste Wacht”
Het zwart van de grillige takken steekt rauw af tegen het nachtelijke blauw. De maan staat in het eerste kwartier en wordt geplaagd door een voorbij schuivende wolk. Hier en daar is er nog een oranje of rode streep zonlicht te zien. Al snel zal de dag verleden zijn en de nacht het heden. De Poolster schijnt al fel. De eerste lantarenpalen flitsen aan, eerst nog met blauwig licht dat snel over zal graag in oranje/geel.
Lees verder “Geel door de nacht”
Auke, het zand zoog aan je voeten, maar je zou het halen…..strandpaal 2. Daar, de exacte plek waar zoveel geschiedenis en vooral mysterie omheen hing. De koude wind maakte je wangen stijf en toch voelde je af en toe een kleine prikkeling van de zandkorrels die op je gelaat ketsten. Nog 1,5 kilometer over het Westerstrand en dan zou je er zijn. En dan?
Lees verder “Schier”
Wereldkampioenschap Pap Maken in Heiligerlee (Groningen).
Het jaar is 2025. En in de harde wereld van de papmaakcompetitie lijkt de strijd geslecht.. Het is voor de meeste papcuisinieres een uitgemaakte zaak: Schotland is Het Papland.
Een land van armoedige barbaren waar de pap met water gemaakt wordt en (ja echt waar!!:) enkel rechtsom geroerd mag worden om de boze geesten van de Highlands niet uit te nodigen, en dan nog alleen met een merkwaardig houten staafje.
Lees verder “Wereldkampioenschap Pap Maken”
Vader Jan (55)
Zoon Daan (33)
Zoon (of dochter) Sam (31)
Jullie zijn een familie van ‘hunters’. Altijd op jullie hoede, want ‘ze’ lopen gewoon tussen ons allemaal in. Weerwolven.
Normale mensen, maar bij volle maan kunnen ze veranderen in bloeddorstige monsters. En dan komen ze samen.
Lees verder “Volle Maan”
Tijdens revolutie waren jullie samen deel van een succesvolle en effectieve cel van strijders tegen het regime. Jullie waren toen met z’n vieren: Jozef/José, Leon/Leonie, Michael/Michelle en jullie (onofficiële) leider, Alexander.
Lees verder “Na de revolutie”
Jullie zijn een arbeidersgezin. De partners zijn al 30 jaar samen. De ouders hebben altijd hard gewerkt. Hoewel de partners vanuit liefde bij elkaar zijn gekomen. Er zijn nog verhalen van dansavonden waarbij tot diep in de nacht duurde. Nu wordt er vooral naast elkaar wordt geleefd. Tenminste die indruk krijg jij, zoon of dochter.
De kostwinnaar zit in zijn stoel en zegt “ heb jij mijn bril gezien”. De partner staat op en pakt de bril en legt die voor haar partner neer met de woorden “die kun je toch ook zelf pakken”
zoon/dochter, jij gaat er wat van zeggen