Daar zitten jullie dan, in een stacaravan op een lege camping in Zwitserland. Tussen jullie in de doos met juwelen van onschatbare waarde die uit het Louvre zijn gestolen. Jullie hadden het idee al 2 jaar, maar eigenlijk kon je nooit denken aan de tijd ná de roof. Maar nu is het dan zover en het is gewoon gelukt. Voldoening en ongeloof vechten om aandacht Lees verder “Het Louvre”
Billy en Bob zijn een twee-eiige tweeling die al jarenlang samen Cafetaria Billy Bob runnen. Het cafetaria is ooit geopend door jullie vader en naar jullie vernoemd. De oudere charmante Bob bemenst de kassa en neemt de bestellingen aan en de jongere onzekere Billy bereidt het eten.
Lees verder “Cafetaria Billy Bob”
Bob/Bobby, Sam en Robin, jullie werken alle drie bij de recherche en werken al enige tijd samen als team. Bob als hoofd recherche en Sam en Robin allebei met een specialisme. Sam is gespecialiseerd in digitale recherche en weet als geen ander hoe die ‘verborgen’ informatie boven water weet te krijgen. Robins specialisme is financiële recherche en kan elke onrechtmatig verkregen bezitting op sporen.
Lees verder “The Squad”
Jullie zijn een arbeidersgezin. De partners zijn al 30 jaar samen. De ouders hebben altijd hard gewerkt. Hoewel de partners vanuit liefde bij elkaar zijn gekomen. Er zijn nog verhalen van dansavonden waarbij tot diep in de nacht duurde. Nu wordt er vooral naast elkaar wordt geleefd. Tenminste die indruk krijg jij, zoon of dochter.
De kostwinnaar zit in zijn stoel en zegt “ heb jij mijn bril gezien”. De partner staat op en pakt de bril en legt die voor haar partner neer met de woorden “die kun je toch ook zelf pakken”
zoon/dochter, jij gaat er wat van zeggen
Jullie zijn een lesbisch stel en hebben een zoon. Er is een uitvoering op school van je zoon. Jullie zoon wil echter maar een van de moeders mee naar die uitvoering. Hij is bang dat een lesbisch stel niet past in de visie van de school en hij is bang om gepest te worden.
Xavier(ra)
Yune / Yvar
Zia / Zoran
Jullie werken bij een kattencafé in Leeuwarden. In dit café kunnen de bezoekers tussen de katten plaatsnemen om hun thee/koffie/ taartje te nuttigen. De katten zijn de baas en bepalen zelf of ze geaaid willen worden en op schoot willen komen.
Het café is niet alleen een fijne plek voor katten, maar ook voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Daar hebben jullie alle drie ervaring mee.
Lees verder “Kattencafé”
Je rijdt op herfstachtige dag over de landweg, de wind blaast de rood bruine blaadjes op het raam van je auto, her en der rijd je door de modder. Vroeger reden jullie hier met een rotgang over deze wegen, honderd was geen uitzondering. Nu rijd je langzaam ook al zou je harder willen het gaat niet, je zit namelijk al een tijdje achter een tractor. Na wat een eeuwigheid lijkt slaat die rechtsaf en zie je de kerk van Rietmolen opdoemen. Jij slaat rechtsaf richting het ouderlijk huis van Ziggy.
Eens per maand komt de bende van Rietmolen nog bij elkaar. Ten minste degene die kunnen. Jullie zijn een bende omdat het altijd een zooitje was als jullie in de keet van Ziggy bij elkaar kwamen. Elk weekend was zuipen, lallen en af en toe een blow. Nu zijn jullie volwassen, maar het is traditie geworden om samen te komen om te drinken, te kaarten en te kletsen. Steeds vaker herhalen jullie verhalen uit jullie jonge jaren. Maar wat weten jullie eigenlijk over elkaars leven nu?
Lees verder “De bende van Rietmolen”
Jullie werken allemaal in een brouwerij. Persoon 4 is de eigenaar van de brouwerij, jullie verwachten dat die nog komt. Gisteren hebben jullie een groot bokbierfestival gehad. Vandaar komen jullie de spullen opruimen. Het valt jullie op dat de voorraad helemaal leeg is. Het was dit weekend stampes druk, dus dat zou het een en ander kunnen verklaren.
Een avondvisite-verhaal over een welvarende familie op het Brabantse platteland.
We speelden dit verhaal tijdens een training op 23 september 2022.
Lees verder “Het leven is goed op het Brabantse land”
Auke, het zand zoog aan je voeten, maar je zou het halen…..strandpaal 2. Daar, de exacte plek waar zoveel geschiedenis en vooral mysterie omheen hing. De koude wind maakte je wangen stijf en toch voelde je af en toe een kleine prikkeling van de zandkorrels die op je gelaat ketsten. Nog 1,5 kilometer over het Westerstrand en dan zou je er zijn. En dan?
Lees verder “Schier”
