Daar zitten jullie dan, in een stacaravan op een lege camping in Zwitserland. Tussen jullie in de doos met juwelen van onschatbare waarde die uit het Louvre zijn gestolen. Jullie hadden het idee al 2 jaar, maar eigenlijk kon je nooit denken aan de tijd ná de roof. Maar nu is het dan zover en het is gewoon gelukt. Voldoening en ongeloof vechten om aandacht Lees verder “Het Louvre”
Jullie zijn een lotgenotengroep. Allen zijn jullie ongewenst kinderloos en hebben veel troost aan elkaar. Waar jullie eigen vrienden vaak vol onbegrip zitten, snappen jullie veel van elkaar. Jullie zijn dan ook vrienden van elkaar geworden en spreken, los van jullie partners, vaak met elkaar af.
Lees verder “Freya”
Xavier(ra)
Yune / Yvar
Zia / Zoran
Jullie werken bij een kattencafé in Leeuwarden. In dit café kunnen de bezoekers tussen de katten plaatsnemen om hun thee/koffie/ taartje te nuttigen. De katten zijn de baas en bepalen zelf of ze geaaid willen worden en op schoot willen komen.
Het café is niet alleen een fijne plek voor katten, maar ook voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Daar hebben jullie alle drie ervaring mee.
Lees verder “Kattencafé”
Locatie De krappe, ronde woonkamer van de vuurtoren ‘Vlielands Hoop’. De ruimte is functioneel en verweerd. Een krakende houten tafel, drie verschillende stoelen, een klein keukenblok en een raam dat uitkijkt op de woeste, donkere zee. Via de achterkamer kom je bij de steile, metalen wenteltrap die leidt naar boven, naar de lantaarnkamer.
Lees verder “De Laatste Wacht”
Jullie zijn een arbeidersgezin. De partners zijn al 30 jaar samen. De ouders hebben altijd hard gewerkt. Hoewel de partners vanuit liefde bij elkaar zijn gekomen. Er zijn nog verhalen van dansavonden waarbij tot diep in de nacht duurde. Nu wordt er vooral naast elkaar wordt geleefd. Tenminste die indruk krijg jij, zoon of dochter.
De kostwinnaar zit in zijn stoel en zegt “ heb jij mijn bril gezien”. De partner staat op en pakt de bril en legt die voor haar partner neer met de woorden “die kun je toch ook zelf pakken”
zoon/dochter, jij gaat er wat van zeggen
Het is eind november. De lucht boven de Veluwe is grijs, de grond zompig van de regen. Camping De Zwaluw ligt er verlaten bij: schommelstoelen kraken in de wind, een losgeslagen luifel klappert aan een leegstaand chalet. Het seizoen is voorbij, maar ook de laatste hoop lijkt langzaam te vervagen.
Lees verder “Op de Camping”
Morgen is het zo ver: de nieuwe attractie van de Efteling “Spira Nova” gaat open. De spanning bij de pers en op sociale media is groot. 2 jaar is er aan gewerkt, maar niemand heeft er een glimp van op kunnen vangen, wat in een tijd van drones en alom aanwezige telefooncamera’s geen gemakkelijke opgave was.
Vanavond is de generale repetitie voor Spira Nova: alle medewerkers, van de entertainers in kostuum, de technici, tot en met de persvoorlichters, iedereen is paraat.
Lees verder “Spira Nova”
Een avondvisite-verhaal over een welvarende familie op het Brabantse platteland.
We speelden dit verhaal tijdens een training op 23 september 2022.
Lees verder “Het leven is goed op het Brabantse land”
Het zwart van de grillige takken steekt rauw af tegen het nachtelijke blauw. De maan staat in het eerste kwartier en wordt geplaagd door een voorbij schuivende wolk. Hier en daar is er nog een oranje of rode streep zonlicht te zien. Al snel zal de dag verleden zijn en de nacht het heden. De Poolster schijnt al fel. De eerste lantarenpalen flitsen aan, eerst nog met blauwig licht dat snel over zal graag in oranje/geel.
Lees verder “Geel door de nacht”
Jullie wonen op een afgelegen plek in de jungle van Belize, Midden Amerika. De dichtstbijzijnde supermarkt is vier reisuren verderop. Jullie zijn hier bewust naartoe verhuisd, ver weg van de ratrace van het leven.
Lees verder “Aapjes kijken”
