De Nonnen

Basisverhaal

In de buurt van het dorpje Paddenpoel staat al eeuwen het St. Franciscusklooster, waar een groep nonnen woont. De zusterorde die in dit klooster woont, is van oudsher wereldlijk. Ze zitten niet de hele dag in hun klooster, maar werken ook in het onderwijs in de zorg. Tegenwoordig is daar nog weinig van over. Enkele jaren geleden was er ook nog een school, maar deze is om financiële redenen door het aartsbisdom gesloten. Daarnaast hebben de meeste nonnen de pensioenleeftijd allang bereikt. De paar die nog werken, zorgen voor de thuiszorg in de regio of helpen het klooster draaiende te houden. Daaronder vallen jullie: Moeder-overste Edith, zuster Louise, zuster Theresa en zuster Nicola.

Lees verder “De Nonnen”


Opstand

In een klein dorpje in Frankrijk 1943 is de oorlog in volle gang. De bewoners doen er alles aan om het de Duitsers zo onaangenaam mogelijk te maken en het dorpje is daarom ook een belangrijk operatiecentrum voor het Verzet. Het dorpje heeft daarnaast een belangrijk spoor in de buurt liggen.
Lees verder “Opstand”



Bosbessenboer

[Persoon 1], een paar jaar geleden heb jij het al voorzien: als veehouder had je weinig toekomst. De stikstofdiscussie doet jullie hardwerkende veehouders echt een keer de das om. En ook vanwege het morele aspect had je het lastig: op steeds meer verjaardagsfeestjes kreeg je kritische vragen over je intensieve veehouderij.

Lees verder “Bosbessenboer”




Geel door de nacht

Het zwart van de grillige takken steekt rauw af tegen het nachtelijke blauw. De maan staat in het eerste kwartier en wordt geplaagd door een voorbij schuivende wolk. Hier en daar is er nog een oranje of rode streep zonlicht te zien. Al snel zal de dag verleden zijn en de nacht het heden. De Poolster schijnt al fel. De eerste lantarenpalen flitsen aan, eerst nog met blauwig licht dat snel over zal graag in oranje/geel.
Lees verder “Geel door de nacht”




Schier

Auke, het zand zoog aan je voeten, maar je zou het halen…..strandpaal 2. Daar, de exacte plek waar zoveel geschiedenis en vooral mysterie omheen hing. De koude wind maakte je wangen stijf en toch voelde je af en toe een kleine prikkeling van de zandkorrels die op je gelaat ketsten. Nog 1,5 kilometer over het Westerstrand en dan zou je er zijn. En dan?

Lees verder “Schier”