Biekvliet Sinterkerst

Welkom op 19 december bij Familie Biekvliet. Sinterklaas is in jullie familie altijd het hoogtepunt van het jaar geweest.

Tessa en Patrick (partners,
ouders van Paul, Nynke en Esther,
grootouders van Lotte, Julia, Thijmen, Adinda, Rianne en Kevin)
vierden dit altijd uitbundig zoals Brabanders dat doen.

Helaas is Tessa al een tijd niet meer in ons midden en sinds haar afwezigheid is het Sinterklaasfeest niet meer hetzelfde.
Lees verder “Biekvliet Sinterkerst”




Hoe heet is de soep?

Julia is de dochter van een Italiaans vader en Nederlandse moeder. Toen haar ouders vijf jaar geleden overleden, erfde Julia de zieltogende pizzeria van haar vader. Het menu bestond destijds uit de bekende nietszeggende mix van pizza’s en pasta’s, waarbij als toetje steevast een bord slechte tiramisu werd gepromoot. Op een enkele trouwe stamgast uit de buurt na, kwamen er eigenlijk nauwelijks nog gasten. De pizzeria was een voorbeeld van vergane glorie, maar lag wel op een prachtige locatie in de stad. Bovendien voorzag Julia in het hogere segment van de markt veel interesse voor Italiaanse Haute Cuisine. Ze besloot daarom het roer drastisch om te gooien.
Lees verder “Hoe heet is de soep?”


Het Wachten

Deze stad. Deze middelgrote kutstad. Hier heb je alles om te overleven: winkels, een ziekenhuis, een ROC – maar niets om het leuk te maken. Slechts een enkeling ontsnapt. Dat willen jullie al sinds de basisschool – maar het is alleen Sergei gelukt. Jullie hebben hem beloofd achter hem aan te komen – of hij zou jullie komen halen. Af en toe horen jullie nog iets van hem. Jullie zien hem nooit. Elkaar zien jullie ook steeds minder. Lees verder “Het Wachten”



Bosbessenboer

[Persoon 1], een paar jaar geleden heb jij het al voorzien: als veehouder had je weinig toekomst. De stikstofdiscussie doet jullie hardwerkende veehouders echt een keer de das om. En ook vanwege het morele aspect had je het lastig: op steeds meer verjaardagsfeestjes kreeg je kritische vragen over je intensieve veehouderij.

Lees verder “Bosbessenboer”


Schier

Auke, het zand zoog aan je voeten, maar je zou het halen…..strandpaal 2. Daar, de exacte plek waar zoveel geschiedenis en vooral mysterie omheen hing. De koude wind maakte je wangen stijf en toch voelde je af en toe een kleine prikkeling van de zandkorrels die op je gelaat ketsten. Nog 1,5 kilometer over het Westerstrand en dan zou je er zijn. En dan?

Lees verder “Schier”