Theatergezelschap gespecialiseerd in lange impro, cursussen en voorstellingen in Deventer.
‘Het Vossenhol’ is een fraaie familie dierentuin aan de rand van de stad Deventer, opgericht door Jan Vos, jullie vader en opa. Het begon als een kleine dierentuin met 5 gordeldieren, 6 emoes, een roedel wolven en natuurlijk 2 vossen (naast de familie Vos), maar is nu uitgegroeid tot een middelgrote stadsdierentuin omringd door nieuw gebouwde woonwijken.
Lees verder “Het Vossenhol”
Wat doet de lockdown met een mens, een familie? Een verhaal voor beginners. Wij speelden dit verhaal tijdens een trainingsavond.
In een klein dorpje in Frankrijk 1943 is de oorlog in volle gang. De bewoners doen er alles aan om het de Duitsers zo onaangenaam mogelijk te maken en het dorpje is daarom ook een belangrijk operatiecentrum voor het Verzet. Het dorpje heeft daarnaast een belangrijk spoor in de buurt liggen.
Lees verder “Opstand”
Het is de jaren 60 van de 20ste eeuw. Tijdens de Duitse bezetting kwam er een sterke regulering van de melkhandel. De regering bepaalde dat boeren niet meer rechtstreeks aan de gebruikers melk mogen leveren. Melkboeren moesten kiezen tussen de voortzetting van de boerderij of de melkhandel. Het werk van ‘melkslijter of melkman’ werd hiermee in het leven geroepen. Zij kwamen met transportfietsen, melkschuiten, hondenkarren, paard en wagen en later ook een bakfiets de melk brengen. De melkman had soms een ‘loper’, een sleutel die op alle deuren paste. Hiermee konden ze de melk rechtstreeks in de pan gieten die klaarstond in de keukens van klanten. Vaak kopen klanten iets op krediet, het zogenoemde poffen.
Lees verder “De Melkmannen”
Het zijn steeds hardere tijden voor de gedrukte media. Er komen regelmatig nieuwe glossybladen bij die het niet langer dan twee/drie jaar volhouden. In de serieuzere, opiniërende media is het nog moeilijker om onderscheidend te blijven, bij-de-tijd en niet ingehaald te worden door allerlei online initiatieven. Het ene na het andere blad valt om. Online fora lijken de strijd te gaan winnen.
Dit verhaal vol geheimen, misdaad en bedrog speelden we tijdens een training op 6 februari 2025.
Over de IJssel, aan de verkeerde kant, ligt in de bocht van de Wilpsedijk het prachtige landgoed ‘t Schol. Sinds 1993 is het ingericht als appartementen voor welgestelde senioren, met een professionele staf voor de verzorging. In het grote huis wonen 10 mensen in hun ruime 1-persoons vertrekken.
De sfeer is meestal geweldig onder de bewoners. Gelukkig is iedereen nog heel actief en gezond. Er worden veel interessante uitstapjes georganiseerd.
Vanavond maken wij nader kennis met 2 bewoners: Regina en Pietje en met de verpleegkundige Jeroen en Agnes de directrice.
Locatie De krappe, ronde woonkamer van de vuurtoren ‘Vlielands Hoop’. De ruimte is functioneel en verweerd. Een krakende houten tafel, drie verschillende stoelen, een klein keukenblok en een raam dat uitkijkt op de woeste, donkere zee. Via de achterkamer kom je bij de steile, metalen wenteltrap die leidt naar boven, naar de lantaarnkamer.
In de buurt van het dorpje Paddenpoel staat al eeuwen het St. Franciscusklooster, waar een groep nonnen woont. De zusterorde die in dit klooster woont, is van oudsher wereldlijk. Ze zitten niet de hele dag in hun klooster, maar werken ook in het onderwijs in de zorg. Tegenwoordig is daar nog weinig van over. Enkele jaren geleden was er ook nog een school, maar deze is om financiële redenen door het aartsbisdom gesloten. Daarnaast hebben de meeste nonnen de pensioenleeftijd allang bereikt. De paar die nog werken, zorgen voor de thuiszorg in de regio of helpen het klooster draaiende te houden. Daaronder vallen jullie: Moeder-overste Edith, zuster Louise, zuster Theresa en zuster Nicola.
Het is vrijdagavond, de lege bierflesjes op de geluidsbox trillen mee met de beat van een housenummer dat op volume 34 door de boxen wordt gepompt. Wanneer je door de woonkamer loopt hoor je hierdoor niet het kleverige geluid van de vloerbedekking die vol met bier, kots en andere dubieuze vlekken zit.
Lees verder “Lou out yo”
Julia is de dochter van een Italiaans vader en Nederlandse moeder. Toen haar ouders vijf jaar geleden overleden, erfde Julia de zieltogende pizzeria van haar vader. Het menu bestond destijds uit de bekende nietszeggende mix van pizza’s en pasta’s, waarbij als toetje steevast een bord slechte tiramisu werd gepromoot. Op een enkele trouwe stamgast uit de buurt na, kwamen er eigenlijk nauwelijks nog gasten. De pizzeria was een voorbeeld van vergane glorie, maar lag wel op een prachtige locatie in de stad. Bovendien voorzag Julia in het hogere segment van de markt veel interesse voor Italiaanse Haute Cuisine. Ze besloot daarom het roer drastisch om te gooien.
Lees verder “Hoe heet is de soep?”